سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ « 1 » [ معبودى جز تو نيست ، منزهى تو و من از ستمكاران بودم ] نشود . چه حق تعالى بعد از آن فرموده : وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ . [ از آن اندوه نجاتش داديم و اين گونه مؤمنين را نجات مىدهيم . ] * در تأثير آيهء شريفهء « وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ » و فرمود ايضا : و تعجّب مىكنم از كسىكه مىخواهند با او مكرى كنند و او نگويد : أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ « 2 » . [ من كار خود را به خدا وامىگذارم كه خداوند نسبت به بندگانش بينا است ] تا ايمن از مكر مكّاران شود ؛ زيرا كه حق تعالى در عقب آن فرموده : فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ . « 3 » [ خداوند او را از نقشه‌هاى سوء نگه داشت و عذاب شديد بر آل فرعون وارد شد . ] * در تأثير كلمهء طيّبه ما شاء اللّه لا حول و لا قوّة إلّا باللّه و فرمود ايضا : عجب دارم از كسى كه ارادهء دنيا و زينت آن را داشته باشد و نگويد : « ما شاء اللّه لا حول و لا قوّة إلّا باللّه » ؛ چه بعد از او مذكور است : فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ « 4 » [ شايد پروردگارم بهتر از باغ تو به من بدهد . ] و « عسى » از خدا به معنى وجوب است . فى ذكر الموت قال الهادى عليه السّلام : اذكر مصرعك بين يدى أهلك فلا طبيب يمنعك و لا حبيب ينفعك « 5 » [ يعنى : ياد كن زمانى را كه در مقابل چشمان اهل خود بر زمين افكنده شده‌اى پس طبيبى نيست كه تو را از مردن بازدارد و دوستى نيست كه در آن حال به تو نفعى رساند . ] و قال عليه السّلام ايضا : الحكمة لا تنجع « 6 » فى الطّبايع الفاسدة « 7 » ؛ [ يعنى : حكمت در طبع‌هاى فاسد تأثير نمىكند . ] و قريب به اين مضمون حضرت امير عليه السّلام مىفرمايد : « لا تعلّقوا الجواهر فى أعناق الخنازير « 8 » [ يعنى : در گردنهاى خوكان ، جواهر را نياويزيد . ] و وارد شده كه عيسى عليه السّلام خطبه مىخواند در ميان بنى اسرائيل فرمود : حكمت را براى

--> ( 1 ) - سورهء انبياء ( 21 ) ، آيهء 87 . ( 2 ) - سورهء غافر ( 40 ) ، آيهء 44 . ( 3 ) - سورهء غافر ( 40 ) ، آيهء 45 . ( 4 ) - سورهء كهف ( 18 ) ، آيهء 40 . ( 5 ) - « بحار الانوار » 75 / 370 . ( 6 ) - اى : لا تنفع و لا تؤثر . ( 7 ) - « بحار الانوار » 75 / 370 . ( 8 ) - « منية المريد » ص 184 .