در اين ابواب زياد است به محل آن مراجعه شود . آقايان محترم ، احترامات اهل سنّت را نسبت به قرآن مجيد هم ديده و هم شنيده‌ايد ، و وضع قرائت كلام اللّه و گوش ندادن به آن را در مجالس فواتح خودمان هم مشاهده مىفرمائيد ؟ ! در سالى در بيت العلم مرحوم آية اللّه حائرى الشيخ عبد الكريم - طاب ثراه - ايام فاطميه عليه السّلام بر حسب ميل و امر ايشان حقير منبر مىرفتم و احاديث فوق الذّكر را در خصوص احترام قرآن در منبر به عرض مستمعين رساندم و اينكه اين مجالس ترحيم - فى زماننا هذا - به جز استخفاف به قرآن چيز ديگر نيست ، يك نفر به اوامر و نواهى حق - از خواص و عوام - گوش نمىدهد ؛ نتيجه اين منبر اين شد كه در دو مجلس فاتحه آن عالم جليل قرار دادند كه وقت قرائت قرآن كسى سخن نگويد و چاى و قليان نيآورند ، مقدارى كه قارى قرائت نمود ساكت شود و چاى و قليان براى اشخاص تازه وارد بياورند ، چاى و قليان كه بيرون رفت دو مرتبه مشغول قرائت شود و مردم ساكت باشند و استماع كنند ، بسيار مجلس باشكوهى شد « و الناس كأنّ على رؤسهم الطّير » . [ گويا بر سرشان پرنده سكونت كرده باشد ] از گوشه و كنار زمزمه‌اى شنيده شد كه امر : « فَاسْتَمِعُوا وَ أَنْصِتُوا » « 1 » اختصاص به حال نماز دارد . لذا آن مرحوم براى عدم طرفيّت از اين امر مهم دست برداشتند و ليكن خود ايشان كه در مجالس ترحيم مىآمدند ساكت بودند ، و اگر كسى مسأله‌اى سؤال مىنمود ، مىفرمود بيرون كه آمدم جواب مىدهم چون قرآن قرائت مىكنند . از برادران خود سؤال مىكنم چنانچه مكتوبى كه مشتمل بر اوامر و نواهى سلطانى باشد و در مجلس رعيّت قرائت شود و رعايا گوش به آن ندهند و اعتناء به فرمان ننمايند مورد غضب سلطان نخواهند شد ؟ شك نيست كه هر كس بشنود مىگويد استخفاف به امر سلطان كرده‌اند و مستحق غضب او خواهند بود . بلندى همت از دختر پنج ساله مالك اشتر برحسب آنچه مرحوم نهاوندى در بعض مؤلّفات خود نقل فرموده ، سيّد جزائرى در « زهر الرّبيع » چنين فرموده كه وقتى معاويه با خواصّ خود در امر مالك اشتر و روگردان

--> ( 1 ) - سورهء اعراف ( 7 ) ؛ آيهء 204 : « گوش دهيد و ساكت باشيد » .