من سمعه الإنصات له و الاستماع . قال : نعم إذا قرأ عندك القرآن وجب عليك الإنصات و الاستماع . « 1 » [ به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : آيا بر كسىكه صداى قارى قرآن را مىشنود ، سكوت و گوش فرا دادن واجب است ؟ حضرت فرمود : بلى هنگام قرائت قرآن ، سكوت و گوش فرا دادن به آن بر تو واجب است . ] و عن زرارة قال : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : يجب الإنصات للقرآن فى الصّلوة و غيرها . و اذا قرأ عندك القرآن وجب عليك الإنصات و الاستماع . « 2 » [ شنيدم از امام صادق عليه السّلام : سكوت براى قرآن در نماز و غير نماز واجب است و وقتى نزد تو قرآن قرائت شود ، سكوت و گوش دادن بر تو واجب است . ] فى « المستدرك » : عن كتاب العلا عن محمّد بن مسلم عن أبى جعفر عليه السّلام قال : قال يستحبّ الإنصات و الاستماع فى الصّلوة و غيرها للقرآن . « 3 » [ امام باقر عليه السّلام : سكوت و گوش دادن به قرآن در نماز و غير نماز واجب است . ] و عن « تفسير علىّ بن إبراهيم » و « المناقب لابن شهر آشوب » : كان علىّ بن أبى طالب عليه السّلام يصلّى و ابن الكوّاء خلفه و أمير المؤمنين عليه السّلام يقرء . فقال ابن الكوّاء . وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ « 4 » فسكت أمير المؤمنين عليه السّلام حتّى سكت ابن الكوّاء ثمّ عاد عليه السّلام فى قرائته حتّى فعل ذلك ابن الكوّاء ثلاث مرّات فلمّا كان فى الثّالثة قال أمير المؤمنين عليه السّلام « فاصبر إنّ وعد اللّه حق و لا يستخفنّك الذين لا يوقنون » . « 5 » و عن « الجعفريّات » نحوه . [ امير المؤمنين عليه السّلام نماز مىخواندند در حالىكه ابن كوّاء پشت سر حضرت بود . در قرائت نماز حضرت ، ابن كواء اين آيهء را خواند : « اگر مشرك شوى ، تمام اعمالت تباه مىشود و از زيانكاران خواهى بود . » پس حضرت ساكت شدند تا ابن كواء ساكت شد . سپس حضرت به قرائت نماز ادامه دادند . و سه مرتبه اين حركت از ابن كواء سر زد . بار سوّم امير المؤمنين عليه السّلام قرائت فرمودند : « صبر پيشه كن كه وعدهء خدا حق است و هرگز كسانى كه ايمان ندارند تو را خشمگين نسازند . » ] اين شمّه‌اى بود از روايات توقير قرآن و ذمّ استخفاف و لزوم استماع كلام اللّه ؛ ولى اخبار

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه 6 / 214 . ( 2 ) - وسائل الشيعه 6 / 214 . ( 3 ) - مستدرك الوسائل 4 / 276 . ( 4 ) - سورهء زمر ( 39 ) ، آيهء 65 . ( 5 ) - مناقب 2 / 113 ، بحار الانوار 89 / 221 .