و محلّه و قبيله به غير حق ، و تجبّر و خيلاء در پوشش و رفتار و گفتار و سفاهت و بىخردى كردن ، و دشنام و فحش دادن ، و بىسبب شرعى كسى را زدن و اذيّت رسانيدن ، و كج‌خلقى ، و بغى و ظالم ، و افتخار به باطل . و گمراه كردن مردم ، و فتوا دادن بدون علم ، و اعانت ظالمان ، و راضى بودن به ظلم ايشان ، و علانيه مرتكب محارم شدن و امثال اينها كه بر هيئت تهديدات عظيمه وارد شده است . و لازم است امر به معروف و نهى از منكر ، و حبّ فى اللَّه ، و غضب كردن از براى خدا ، و مداهنه نكردن در دين خدا ، و امر كردن اهل و اولاد خود را به عمل طاعات ، و ترك معاصى ، و اعانت علماء دين و حافظان احكام شرع سيّدالمرسلين صلى الله عليه و آله كه صائن نفس خود و حافظ دين ، مخالف هوا ، و مطيع امر مولاى خود باشند ، و مرافعه به سوى ايشان و قبول حكم ايشان لازم است چنان‌كه در احاديث معتبره وارد شده است كه كسى كه ردّ حكم ايشان كند حكم ما را رد كرده است و هركه حكم ما را رد كند حكم خدا را رد كرده است . و آن در مرتبه شرك به خدا است . « 1 »

--> ( 1 ) ( . ) وسائل ( ، ج 18 ، ص 111 ؛ به نقل از ) المحاسن ( ، ص 185 ، ح 194 . )