دعوت همه را قبول مىكرد و هديهء ديگران را مىپذيرفت ، حتى اگر پاچهء گوسفندى بود ، و خوبى آنها را جبران مىكرد . براى خداوند خشمگين و عصبانى مىشد و هيچ‌گاه براى خودش عصبانى نمىشد . حق را اجرا مىكرد ، حتى اگر به ضرر خودش يا يارانش بود . عده‌اى از مشركين از او خواستند كه با كمك هم ، عليه گروه ديگرى از مشركين اقدام كنند اما ، و با اين‌كه ياران آن حضرت كم بودند و به يك نفر هم احتياج داشت ، قبول نكرد و فرمود : ما از مشركان كمك نمىگيريم . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هميشه خوش‌رو ، خوش‌اخلاق و نرم‌خو بود و خشن ، بداخلاق ، درشت‌خو ، ناسزاگو ، عيب‌كننده و چاپلوس نبود . به چيزى كه تمايل نداشت ، بىتوجه بود و از آن نااميد نمىشد . خداوند متعال دربارهء ايشان فرموده است : « فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ « 1 » ؛ از پرتو رحمت خداوند در مقابل آنها نرم شدى و اگر خشن و سنگ‌دل بودى ، از دور و اطراف تو پراكنده مىشدند . » همچنين فرمود : « ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ « 2 » ؛ بدى را با نيكى جواب بده . » امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « انّ يهوديا كان له على رسول اللّه دنانير فتقاضاه ، فقال له : يا يهودى ، ما عندى ما اعطيك ، فقال : فانّى لا افارقك يا محمد حتى تقضينى ، فقال : اذا أجلس معك ، فجلس معه حتّى صلّى فى ذلك الموضع الظهر و العصر و المغرب و العشاء الآخرة و الغداة و كان اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يتهددونه و يتواعدونه ، فنظر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اليهم ، فقال : ما الذى تصنعون به ؟ فقالوا : يا رسول اللّه ! يهودى يحبسك ! فقال : لم يبعثنى

--> ( 1 ) . آل عمران / 159 . ( 2 ) . فصلت / 34 .