يمشى إلى القرن و فى كفّه * أبيض ماضى الحدّ مصقول مشى العفرنا بين أشباله * أبرزه للقنص الغيل ذاك الذى سلم فى ليلة * عليه ميكال و جبريل جبريل فى ألف و ميكال فى * ألف و يتلوه سرافيل ليلة بدر مددا أنزلوا * كأنّهم طير أبابيل « به خداوند و آياتش قسم مىخورم و انسان در قبال چيزى كه مىگويد مسئول است ، كه على بن ابى طالب در تقوا و نيكى سرآمد همه است . اگر جنگ به اوج خود مىرسيد و همهء مردم و جنگجويان وحشت به دلشان راه مىافتاد ، به سوى فرمانده سپاه دشمن مىرفت در حالى كه در دستش شمشيرى صيقل داده شده بود . به مانند آهوان كه مىخواهند از شير فرار كنند دشمنان اين‌گونه مىشوند كه همگى آنها براى شكار آماده و مهيا هستند . آن‌كسى كه در آن شب ميكائيل و جبرئيل بر او سلام كردند . جبرئيل با هزار فرشته و ميكائيل با هزار فرشته و در پى آنها اسرافيل با هزار فرشته آمدند . در شب جنگ بدر فرود آمدند براى امداد و كمك به مانند پرندگان ابابيل . شرم و حياى پيامبر شرم و چشم‌پوشى ناديده گرفتن كارهاى ناپسندى است كه طبيعت انسان آنها را نمىپسندد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در بالاترين و والاترين درجهء شرم و حيا بود . خداوند در اين‌باره مىفرمايد : « كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ « 1 » ؛ او پيامبر را آزار مىدهد ، ولى او از شما شرم مىكند . »

--> ( 1 ) . احزاب / 53 .