ابو سعيد خدرى مىگويد : « كان يؤذى النّبى فيستحيى منكم « 1 » ؛ شرم و حيا مىكرد كه از او چيزى بخواهند و ندهد . » شرم و حياى ايشان از دختر پرده‌نشين بيشتر بود . هرگاه چيزى را نمىپسنديد و دوست نمىداشت ، آثارش در چهره‌اش ديده مىشد . صورتى لطيف ، نرم و خندان داشت . به خاطر شرم و حيا و كرامت نفس ، به كسى حرف بد نمىزد و هرگاه شخصى به او حرف مىزد ، نمىگفت : چرا اين شخص حرف بدى زده است ؟ بلكه مىفرمود : چرا اين گروه‌ها حرف بد مىزنند ؟ و اسم آن فرد را نمىآورد ، تا آبرويش نرود . « 2 » دربارهء شرم و حياى ايشان روايت شده است : هيچ‌گاه مدتى طولانى به صورت كسى نگاه نمىكرد . « 3 » او اگر مجبور مىشد كه سخن ناپسندى بگويد ، مستقيما نمىگفت ، بلكه با كنايه بيان مىفرمود . اخلاق پيامبر امير المؤمنين عليه السّلام در مورد ادب ، حسن معاشرت و اخلاق پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چنين مىفرمايد : « كان اجود الناس كفّا و اجود الناس صدرا ، و اصدق الناس لهجة ، و اوفاهم ذمّة و ألينهم عريكة ، و اكرمهم عشرة ، من رآه بديهة هابه ، من خالطه قعرفه احبّه . يقول عنه : لم ار قبله و بعده مثله « 4 » ؛ او بخشنده‌ترين ، شجاع‌ترين ، راستگوترين ، باوفاترين ، دلسوزترين و از گرامىترين قبيله‌ها بود . هركس براى اولين بار او را مىديد ، تحت تأثير هيبت او قرار مىگرفت و هركس با او همنشين مىشد و او را مىشناخت ، او را دوست مىداشت و مىگفت :

--> ( 1 ) . مكارم اخلاق ، ص 17 . ( 2 ) . رسائل شهيد ثانى ، ص 290 . ( 3 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 127 . ( 4 ) . نظم درر المسلمين ، ص 56 .