ترجمه : يعنى فرموده حضرت صادق ص : كسى كه بسپارد كار خود را به خداى تعالى ، در راحت دايم و زندگى دايم و فراوان است . و سپارنده به حقيقت ، اوست بلند از هر همّت كه جز به خداست ؛ چنان‌كه فرمود امير مؤمنان : « راضى هستم بر آنچه خدا قسمت كرده براى من و سپرده‌ام كارم را بر خالق خودم چنانچه احسان كرده خدا در گذشته همچنان احسان مىكند در ما بقى » . فرمود خداوند عزّ و جلّ ، در مدح مؤمن آل « فرعون » : « مىسپارم كارهايم را به خدا ؛ به درستى كه خدا بيناست بر بندگانش . پس نگاهدارى كرد او را خداوند از بدى مكر « فرعونيان » ، و رسيد به آل « فرعون » بدى عذاب » . و لفظ تفويض ، پنج حرف است ؛ براى هر حرف از آن ، حكمى است ؛ پس كسى كه آورد احكام آن را ، آن را به‌جا آورده : تاء از ترك تدبير در دنيا ، و فاء از فنا شدن جميع همّت جز از خدا ، و واو از وفاء عهد و تصديق كردن به وعد ، و ياء ، مأيوسى است از نفس خودت و يقين بر ربّ خودت ، و ضاد ، نشانه از ضمير صاف است براى خدا و ناچار بودن به سوى او . و سپارندهء خود به خدا ، صبح نمىكند مگر با سلامتى ، و شب نمىكند مگر معاف از براى دين خود . * * *