مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا « 158 » . و چون باب اقتدا جامع است - به باطن و اسرار خود - تمام ابواب اخلاق منجيهء حميده و صفات حسنهء پسنديده را و مانع است از جملهء اخلاق ذميمه و صفات خسيسهء نفسانيّهء انسانيّه ، لهذا اين باب را آخر ابواب كتاب اخلاق قرار داديم و كتاب علم و عقل و اخلاق را ، به اين باب شريف ختم نموديم . و سبب جامعيّت اين باب ، از بيانات سابقه در اين كتاب ، در باب حسن اخلاق و غيره - مفصّلا - ظاهر مىگردد ؛ و مجملا اين است كه چون تمام صفات كماليّه و اخلاق حسنه ، فطرى و جبلّى نفوس كلّيّهء حضرت خاتم الانبياء و خلفاى طاهرين او عليهم السّلام است - زيرا كه نفوس قدسيّهء ايشان ، مظاهر صفات كماليّهء الهيّه است - ، پس هركس كه به ولايت و محبّت قلبيّه ، مرتبط سازد خود را به اين بزرگواران ، اكتساب مىنمايد - به علاقهء ارتباط - انوار ولايت ايشان را كه حاوى جميع صفات كماليّه است ، و به قدرى كه از نور ولايت اين بزرگواران بهره‌ور مىگردد ، از صفات حسنه و اخلاق حميده نيز بهره‌ور است . پس بهترين طرق تهذيب اخلاق ذميمه و اكتساب اخلاق حميده ، منهج اقتدا و مرابطهء قلبيّه است به اين بزرگواران ؛ چنان‌كه حقّ - جلّ و علا - امر به آن در « كلام مجيد » خود فرموده ، كه : اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا « 159 » ؛ و از اهل عصمت وارد

--> ( 158 ) - روزى كه خداوند ، پيغمبر ( خود ) و گروندگان به او را خوار نسازد ( بلكه عزيز و سرفراز گرداند ) ، در آن روز ، نور باطن ايشان در پيش رو و سمت راست ايشان در حركت خواهد بود ، و در آن حال ، ( با اشتياق ) مىگويند : بار پروردگارا ! نور ما را تمام كن و ما را ببخش . . . : سورهء 66 آيهء 8 ( 159 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 554 و نيز صفحهء 652 رجوع شود .