اين سبد از براى تو » ، و فرمود : « رها نمائيد او را ! » . و نيز از آن حضرت وارد است كه : « تلاقى نمىنمايند دو طايفه هرگز ، مگر آنكه نصرت مىيابد عظيم العفو از ايشان » . و نيز از حضرت ابى جعفر ص منقول است كه : « ضعيفهء يهوديّه ، مسموم كرد گوسفندى را از براى حضرت رسول ص . و آوردند آن زن يهوديّه را در نزد حضرت . پس فرمود آن حضرت : چه چيز داشت تو را بر اين عمل ؟ گفت : پيش خود گفتم : اگر محمّد ص پيغمبر است ، اين سم ضرر نمىرساند او را ، و اگر سلطان است ، به راحت مىاندازم مردم را از او . فرمود : پس عفو كرد حضرت رسول ص از آن زن يهوديّه » . و نيز از آن حضرت وارد است كه فرمود : « سه چيز است كه زياد نمىكند مرد مسلم را مگر عزّت از جانب حقّ تعالى ؛ صفح و عفو از كسى كه ظلم نمايد او را ، و اعطا به كسى كه محروم سازد او را ، و صله « 8 » به كسى كه قطع صلهء او را نمايد » . پس فضل عفو و صفح ، از احاديث مذكوره معلوم گرديد ، و آنكه اين خلق ، از اخلاق ائمّهء هدى و حضرت مصطفى عليهم السّلام و دأب و عادت كرام ، و باعث عزّت دنيا و آخرت در نزد خلايق و خالق انام « 9 » است . و عفو و صفح ، گذشتن و تجاوز عبد است از آنچه جرم نمايد مسىء « 10 » مجرمى نسبت به او ؛ و انتقام كه ضدّ آن است ، طلب تشفّى قلب است از آلام غيظ به مجرم ، به تلافى جرم او ؛ و اين از صفات جهل و جنود آن است كه عمل لئام « 11 » است . و غيظ ، مرضى است نفسانى و آفتى است قلبى كه عارض مىشود جهّال را به واسطهء متأثّر شدن

--> ( 8 ) - پيوند ( 9 ) - خلق ( 10 ) - گنهكار ( 11 ) - فرومايگان