نمايد شما را ، و وصل كردن با كسى كه قطع كند از شما ، و احسان به كسى كه بدى كند به سوى شما ، و عطا كردن به كسى كه محروم سازد شما را » . و نيز از حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام وارد است كه فرمود : « هرگاه يوم قيامت شود ، جمع مىفرمايد حقّ تعالى اوّلين و آخرين را در زمين واحدى ، پس ندا مىكند منادى كه كجايند اهل فضل ؟ » . فرمود : « برمىخيزند بعضى از مردم ، [ پس ملاقات مىكنند ] با ايشان ملائكه و سؤال مىكنند كه : چه چيز است فضل شما ؟ مىگويند : بوديم كه وصل مىكرديم كسانى كه قطع مىكردند ما را ، و عطا مىكرديم كسانى كه محروم مىساختند ما را ، و عفو مىكرديم از كسانى كه ظلم مىكردند ما را . پس گفته مىشود كه : راست گفتيد ! داخل شويد بهشت را » . و نيز از آن حضرت ، از حضرت رسول ص مروىّ است كه فرمود : « بر شما باد به عفو ! كه زياد نمىكند عفو مگر عزّت عبد را ؛ پس عفو نمائيد كه عزّت مىدهد خدا شما را » . و نيز از حضرت ابى جعفر ص وارد است كه فرمود : « ندامت بر عفو ، افضل و سهل‌تر است از ندامت بر عقوبت و انتقام » . و نيز « معتّب » از حضرت موسى بن جعفر ص نقل مىكند كه آن حضرت را حائطى « 6 » بود كه خراب شده بود ؛ من نظر كردم به سوى غلام حضرت كه گرفت ظرف خرمايى را و انداخت آن را عقب ديوار ؛ من آمدم و گرفتم آن را و آوردم به سوى حضرت و گفتم : « جعلت فداك ! » « 7 » يافتم اين را و اين غلام را ؛ پس فرمود : « اى غلام » ! عرض كرد : « لبّيك » ! گفت : « آيا گرسنه‌اى » ؟ عرض كرد : « خير » ! فرمود : « آيا برهنه‌اى » ؟ عرض كرد : « اى سيّد من ! خير » ، فرمود : « به چه جهت گرفتى اين سبد خرما را » ؟ گفت : « ميل كردم » ! فرمود : « برو !

--> ( 6 ) - حائط : ديوار ( 7 ) - فدايت شوم !