فرمود : « زهد در دنيا مورث ثبوت حكمت است در دل ، و ناطق مىسازد زبان را به آن ، و بصير مىگرداند بر عيوب آن و درد و دوا را ، و بيرون مىآورد زاهد را از دنيا سالم به سوى دارالسّلام آخرت » . و : « گردانيده شده است خيرات - تماما - در خانه‌اى و مفتاح آن زهد در دنياست » . و : « در هر دل كه شكّ يا شرك است ، ساقط است ؛ و غرض از زهد در دنيا ، فراغت قلوب است از براى آخرت » . و : « علامت راغب در آخرت ، زهد اوست در نعماى حاصلهء دنيا . و ناقص نمىسازد زهد زاهد در دنيا ، از نصيب او از حقّ تعالى ، چنان‌كه حرص حريص ، باعث بر ازدياد نصيب نگردد ؛ پس مغبون ، كسى است كه به سبب حرص در دنيا ، محروم ماند از حظّ آخرت خود » . و : « طلب نمىنمايد كسى حقّ تعالى را بر بابى ، افضل از زهد در دنيا ؛ و زهد ، ضدّ رغبت در دنياست از براى اعادى خدا . پس به درستى كه دنيا ايّامى معدود است كه مىگذرد ، و حرام است دريافتن طعم ايمان بدون زهد » . و : « هرگاه خالى گشت مؤمن از محبّت دنيا ، بلند مىشود و مىيابد حلاوت محبّت الهى را در قلب خود ، و در نزد اهل دنيا چون مجانين است ، امّا مجنونى است كه مخالطه « 12 » كرده در آن محبّت الهى كه نمىتواند مشغول گردد به غير او » . و : « قلب ، هرگاه صفا يابد به واسطهء زهد ، تنگ مىگردد بر آن ، ارض دنيا تا آنكه بلند مىشود » . و : « نيست عملى بعد از معرفت حقّ تعالى و حضرت رسول و ذرّيّهء طاهرين او عليهم السّلام در نزد حقّ تعالى ، افضل از بغض دنيا » . و : « در طلب دنيا اضرار است به آخرت ، و در طلب آخرت اضرار است به دنيا ؛ و ثانى ، احقّ است از اوّلى » . و : « تذكّر به موت ، باعث زهد است در دنيا » . و : « منادى حقّ تعالى هر روز ندا كند كه : بزائيد از براى موت ، و جمع نمائيد از براى فنا ، و بنا گذاريد براى

--> ( 12 ) - آميزش ؛ در اينجا ، منظور درهم شدن فكر ، و ديوانگى است .