خراب شدن » . « دنيا ، رونده است و آخرت آينده ؛ پس باشيد از ابناء آخرت نه از ابناء دنيا ، و باشيد [ از ] زاهدين در دنيا و راغبين در آخرت ؛ و زاهدين در دنيا آنانند كه گرفته‌اند زمين را بساط و خاك را فراش و آب را طيب « 13 » ، و بريده‌اند از دنيا ؛ و كسى كه مشتاق است به جنّت ، مىبرد از شهوات دنيا ، و كسى كه ترسان است از آتش ، بازمىگردد از محرّمات ، و كسى كه زاهد شد در دنيا ، سهل مىشود بر او مصائب دنيا . به درستى كه از براى حقّ تعالى بندگانى است مثل آنكه ببينند اهل بهشت را در بهشت در خلود در نعمت و ببينند اهل نار را در جهنّم معذّب ، از شرور مأمونند و دلهاشان محزون ، انفس ايشان عفيف است و حوايج ايشان خفيف ، صبر مىكنند در ايّام قليل عمر خود و درمىيابند راحت طويل آخرت را ، مستقيم است اقدام ايشان ، در شب جارى مىشود اشكهاشان بر رخسار و پناه مىبرند بر پروردگار خود ، سعى دارند در باز كردن رقبات « 14 » خود را از آتش ، و امّا در روز ، حلماء « 15 » علماء اخيار اتقياء چندند كه ظاهر مىشود در ايشان خوف در عبادت ، نظر مىنمايد نظركننده در ايشان و مىگويد : مريضند ! و نيست در ايشان مرضى يا جنونى ، امّا مخالطه كرده است ايشان را امر عظيمى از ذكر آتش و اهل آن » . و : « زاهد ، محزون و مشغول القلب است ؛ زيرا كه داخل شده است قلب او را خالص صافى از دين الهى كه مشغول ساخته قلب او را از سواى حقّ تعالى . باقى نمانده است دنيا و باقى نمىماند ؛ و نيست آن مگر طعامى كه بخورى يا لباسى كه بپوشى يا زوجه‌اى كه دريابى . و ايمن نيست زاهد به بقاء

--> ( 13 ) - بوى خوش ( 14 ) - جمع رقبه است به معنى گردن . ( 15 ) - مردمان بردبار