تحقيق تفصيلى بدان كه طمع ، توقّع داشتن جود و احسان است از غير خود ؛ و آن بر دو قسم است : طمع ممدوح ؛ و آن ، توقّع و رجاء مؤمن است - دايما - از پروردگار خود آنكه بيامرزد خطيئات او را و جود و احسان فرمايد با او و داخل سازد او را در جنّت و رضوان خود ؛ چنان‌كه حقّ تعالى حكايت فرمود از « خليل » خود ، كه : وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ * رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ * وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ * وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ « 2 » ، و قوله تعالى : إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا « 3 » ؛ و اين طمع - در حقيقت - به معنى رجاست كه نيست خطرى در آن ؛ زيرا كه در موقع و موضع خود است ؛ چه ، طمع از فضل و جود ذو الفضل محسن جواد حقيقى است كه سزاوار است به طمع داشتن از او ، بلكه ضدّ آن كه يأس و قنوط از رحمت الهى است از اعظم كبائر است ؛ چنان‌كه حقّ تعالى فرموده كه : لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ « 4 » ، و دربارهء منافقين مىفرمايد : يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ « 5 » ، و نيز فرموده : يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ « 6 » .

--> ( 2 ) - همان خدايى كه چشم اميد دارم كه روز جزا خطاى مرا ببخشايد ، پروردگارا ! مرا فرمانروايى ده و به بندگان صالح خود ملحق ساز ، و نامم بر زبان اقوام آتيه ، نيكو و راست و سخنم دلپذير گردان : سورهء 26 آيات 82 و 83 و 84 و 85 ( 3 ) - از پروردگارمان چشم آن داريم كه از خطاهاى ما بگذرد . . . : سورهء 26 آيهء 51 ( 4 و 5 و 6 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 89 رجوع شود .