رفيعهء ديگر است كه - ان شاء اللّه - ذكر آنها خواهد آمد . و بالجمله ، مراقبه ، بابى است عظيم از ابواب مجاهده كه در آن ، منافع و فيوضات الهيّهء كثيره است . و ثانى : استقامت بر بساط خدمت حقّ تعالى ؛ يعنى مستقيم شدن عبد مؤمن سالك الى اللّه بر طاعات و عبادات ، و امتثال مطلق اوامر و نواهى حقّ تعالى ، تا آنكه داخل گردد در حزب حقّ - جلّ و علا - ، و بيرون آيد از حزب « شيطان » كه حزب باطل است ، بلكه غالب شود بر حزب « شيطان » ، كه : فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 72 » ؛ زيرا مادام كه عبد ، در طاعت و معصيت است ، مردّد است ميان متابعت رحمان و « شيطان » ، و هنوز مستقيم در اطاعت و متابعت حقّ تعالى نگشته ، « ابليس » در عبد طمع دارد كه او را مطيع خود نمايد و داخل در حزب خود كند ؛ لهذا دست از وسوسهء او برنمىدارد ؛ و پس از استقامت در خدمت حقّ تعالى به متابعت اوامر و نواهى او ، « ابليس » از مؤمن مأيوس مىشود و او را رها مىكند ، و از وسوسه معاف مىدارد ؛ زيرا كه مىداند وسوسهء او در اين حال ، اثرى در عبد ندارد . و استقامت ، كارى صعب و بزرگ است كه ممكن نشود مگر به عنايت و توفيق حقّ تعالى . و حضرت رسول ص از بار استقامت و مشقّت آن خبر مىفرمايد كه : « شيّبتني آية في سورة هود ، و هى : فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ » « 73 » ؛ يعنى : « پير كرد مرا يك آيه از سورهء « هود » ، و آن اين است كه فرمود : مستقيم باش چنان‌كه مأمور شده‌اى » . پس بايد عبد ، هميشه طلب استقامت بر بساط خدمت كند ، و خود را از مخالفت محفوظ دارد ، تا از شرّ « ابليس » محفوظ ماند ، و داخل در حزب حقّ تعالى شود .

--> ( 72 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 232 رجوع شود . ( 73 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 237 سطر 13 رجوع گردد : « المصباح للكفعمىّ » : 597 ، « شرح نهج البلاغة » 11 : 213