شمردن غيبت را از اخلاق ، خواهد آمد . بدان كه غيبت ، ذكر كردن انسان غايب است به چيزى كه او در نزد حقّ تعالى عيب نباشد ، و اگر مطّلع شود غايب بر او ، كراهت داشته باشد ، چون نقصان در بدن ، يا در نفس ، يا در فعل ، يا در دنيا مثل عيب لباس يا خانه يا مركب يا عبيد يا مكاسب مغتاب و امثال آن ، و مذمّت كردن غايب است به چيزى كه محمود باشد در شريعت ، چون مذمّت كردن به قناعت و ترك دنيا و ترك معاشرت و مخالفت تمنّيات نفسانيّه و امثال آنها . و نهى از غيبت ، در « كلام اللّه » و احاديث اهل عصمت ص وارد است ؛ قال اللّه تعالى : وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً « 6 » ، و ايضا : أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ « 7 » . و از حضرت رسول ص مأثور است كه : « غيبت ، سريع‌تر است در دين مرد مسلم از خوره در جوف « 8 » او » . و نيز فرمود : « جلوس در مساجد به جهت انتظار نماز ، عبادت است مادامىكه حدث سر نزند » ! عرض كردند : « حدث چيست » ؟ فرمود : « غيبت كردن » . و از حضرت صادق ص منقول است : « كسى كه بگويد در حقّ برادر مؤمن آنچه را ديده دو چشم و شنيده است دو گوش او ، آن‌كس از كسانى است كه فرمود خداى عزّ و جلّ در حقّ ايشان : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ « 9 » » . و نيز از آن حضرت وارد است : « غيبت ، آن است كه بگويى از براى برادرت در دين او آنچه را نكرده است ، و منتشر كنى

--> ( 6 ) - و يكى از شما ديگرى را غيبت نكند : سورهء 49 آيهء 12 ( 7 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 276 و همين باب ، صفحهء 225 رجوع شود . ( 8 ) - اندرون هر چيز ( 9 ) - آنان كه دوست دارند زشتى ( و زشتكارى ) دربارهء اهل ايمان شايع شود ، ايشان را عذاب دردناك خواهد بود . . . : سورهء 24 آيهء 19