فرمود به اعرابى : « مبعوث كند تو را حقّ تعالى به آنچه مبعوث مىكند مؤمنين را به آن ، در ظهور « دجّال » . و هروقت نازل مىشد بر آن حضرت امرى ، تفويض مىفرمود امر را به حقّ تعالى و مىفرمود : أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ « 125 » ، و تبرّى مىجست از حول و قوّهء خود به « لا حول و لا قوّة الّا باللّه » « 126 » . و آداب آن حضرت در ميان خلق ، آن بود كه مىپوشيد از لباس آنچه را كه مىيافت ، و اكثر لباس آن حضرت سفيد بود ؛ و مىفرمود : « بپوشيد لباس سفيد ، و تكفين نماييد اموات خود را در پارچهء سفيد » . و بسا بود كه بيرون مىآورد انگشتر خود را ، و خيطى « 127 » مىبست به آن ، از براى تذكّر به چيزى . و مىپوشيد عرقچين در زير عمامه و بدون عمامه ، و گاهى عرقچين را از سر مىگرفت و مىپوشيد پيش روى خود را به آن ، و نماز مىفرمود . و هروقت لباس مىپوشيد ، مىفرمود : « الحمد للّه الّذى كساني ما اواري به عورتي و اتجمّل به فى النّاس » « 128 » . و هروقت بيرون مىآورد لباس خود را ، از سمت چپ خود مىآورد ؛ و از براى آن حضرت ، لباس مخصوص بود به يوم جمعه . و هرگاه لباس نو مىپوشيد ، عطا مىفرمود كهنهء لباس خود را به مسكينى ؛ مىفرمود كه : « نيست مسلمى كه بپوشاند لباس خود را به مسلمى مگر آنكه در ضمان « 129 » و حرز « 130 » حقّ تعالى است » .

--> ( 125 ) - . . . امر خود را به خداى تعالى تفويض مىكنم . . . : سورهء 40 آيهء 44 ( 126 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 308 سطر 16 و صفحهء 415 سطر 12 رجوع شود . ( 127 ) - خيط : نخ ، ريسمان ( 128 ) - سپاس آن خدايى را كه مرا پوشاند با آنچه عورت خود پنهان كنم و در ميان مردم آراسته جلوه نمايم : « سنن النّبىّ ( ص ) » : 123 ، « مسند احمد حنبل » 1 : 72 ، « سنن ابن ماجة » 2 : ح 3557 ، « سنن ترمذى » 5 : ح 3560 ( 129 ) - ضمانت ( 130 ) - پناه