و مىبود فراش « 131 » آن حضرت از ليف خرما كه طول آن ، دو ذراع و عرض آن يك ذراع و شبرى « 132 » بود . و عبائى بود آن حضرت را كه گاهى فرش مىفرمود به آن ، و مىبست كمربند را از ليف خرما ، و در آن سه حلقه مىفرمود از نقره . و شجاعت آن حضرت ، چنان بود كه حضرت امير المؤمنين ص مىفرمايد : « در غزوهء « بدر » ديدم آن حضرت را « شديد البأس » « 133 » تر از تمام مردم ، و پناه بردم به آن حضرت » . و معجزات آن حضرت ، زياده از آن است كه به حصر « 134 » آيد چون شقّ القمر در « مكّه » به خواهش « قريش » ، و اطعام جمعى كثير به طعامى قليل در منزل « جابر » - رضى اللّه عنه - ، و در منزل « عبد اللّه بن ابىّ » ، و منزل « ابى طلحة » « 135 » در يوم « خندق » ، و توسيع « 136 » در مجلس كوچك و گنجانيدن تمام اصحاب در آن ، و شهادت سوسمار بر رسالت آن حضرت ، و سبز شدن چوب خشك و ثمر دادن آن ، و تسبيح كردن سنگريزه در دست « ابو جهل » به امر آن حضرت ، و جوشيدن آب از ميان انگشتان آن حضرت و سيراب كردن

--> ( 131 ) - بستر ( 132 ) - شبر : وجب ( 133 ) - پرمقاومت در مقابل بلا و سختى ( 134 ) - شمردن ( 135 ) - محتمل است كه اين شخص ، « زيد بن سهل بن اسود » باشد . وى در « مدينه » به دنيا آمد ، و در « عقبه » و غزوات « بدر » و « احد » و « خندق » حاضر ، و به شجاعت و تيراندازى و بلندى آواز ، معروف بود . و در حديث آمده كه حضرت رسول اكرم ص فرمود : « لصوت ابي طلحة فى الجيش خير من الف رجل » ؛ يعنى : « صداى رساى « ابو طلحة » در ميانهء لشكر ، بهتر از هزار مرد است » . محلّ وفات او را « مدينه » نوشته‌اند ، و نيز گفته‌اند كه به جهت غزا به دريا رفت و همان‌جا درگذشت : « الأعلام » 3 : 97 - 98 ( با تلخيص ) ( 136 ) - وسعت دادن