نيز از جملهء ادب آن حضرت است كه دشنام نمىداد احدى را از مؤمنين مگر آنكه مىگردانيد از براى آن ، كفّاره ، و رحمت مىكرد بر او ، و لعن نمىكرد زنى را هرگز و نه خادمى را ؛ عرض كردند به آن حضرت ، در حال قتال ، كه اگر لعنت كنى كفّار را يا رسول اللّه سزاست ! فرمود : « مبعوث شدم من رحمة للعالمين ، و مبعوث نشدم لعنت‌كننده » . و « انس بن مالك » - كه خادم آن حضرت بود - گويد : « قسم به آن كسى كه مبعوث كرد به حق او را بر پيغمبرى ، كه نگفت از براى من هرگز ، در چيزى كه كراهت داشت ، كه : چرا كردى آن را ؟ ! و ملامت نكردند مرا زوجات آن حضرت مگر آنكه فرمود به ايشان كه : واگذاريد او را ! اين است و جز اين نيست كه بوده است اين امر به قدر الهى » . و مخيّر نمىشد آن حضرت در دو امر مگر آنكه اختيار مىفرمود اسهل آن دو را ؛ و اگر در آن ، گناهى يا قطع رحمى بود ، دورى مىجست از اين دو . و نمىآمد او را آزاد يا غلام يا كنيزى مگر آنكه برمىخاست با او در حاجت او . و وصف فرمود حقّ تعالى او را در « تورات » ؛ پس فرمود : « محمّد رسول اللّه ، بندهء برگزيدهء من است ، نه درشت‌خوى است و نه « غليظ القلب » « 113 » ، و جزا نمىدهد بدى را به بدى و لكن گذشت و عفو مىكند ، مولد او در « مكّه » است و هجرت او « يثرب » « 114 » است ، دعاء او « قرآن » و علم است ، « وضو مىسازد به اطراف خود » « 115 » ، و مالك مىشود « شام » را » . و همچنين است وصف آن حضرت در « انجيل » . و آن حضرت ، هركس را ملاقات مىفرمود ، ابتدا مىكرد به سلام ، و كسى

--> ( 113 ) - سنگين‌دل ( 114 ) - نام شهر « مدينه » قبل از هجرت رسول اكرم ص ( 115 ) - اطراف ، جمع طرف در لغت به معنى اعضاى وضو نيز آمده است ؛ بنابراين ، عبارت بالا بدين معنى است كه : وضوى آن حضرت ، شامل سر و هر دودست و پاها مىباشد .