بغى « 94 » و عدوان [ را ] » . راوى گويد : « فروگذاشت نفرمود آن حضرت ، نصيحت جميله‌اى را مگر آنكه دعوت فرمود و امر كرد ما را به آن ، و فروگذاشت نكرد عيبى و غشّى « 95 » را مگر آنكه تحذير فرمود و نهى كرد ما را از آن » . و نيز « معاذ جبل » گويد : « وصيّت فرمود حضرت رسول ص مرا ، و فرمود » : « يا معاذ ! وصيّت مىكنم [ تو را ] به تقواى الهى ، و صدق حديث ، و وفاء به عهد ، و اداء امانت ، و ترك خيانت ، و حفظ جوار ، و رحمت بر يتيم ، و نرمى كلام ، و بذل سلام ، و حسن عمل ، و قصر امل ، و لزوم ايمان ، و تفقّه « 96 » در « قرآن » ، و حبّ برادران ، و « جزع كردن از حساب » « 97 » ، و خفض جناح » . و نهى فرمود از سفيه شمردن شخص حليم ، يا تكذيب اهل صدق ، و اطاعت كردن گناهكار ، و معصيت كردن امام عادل ، و فساد كردن در ارض . و فرمود : « وصيّت مىكنم تو را اى معاذ ! به تقواى الهى در نزد هر حجر و مدرى « 98 » ، و آنكه توبه كنى به هر گناهى از گناهان آشكار به توبه‌هاى آشكار ، و از گناهان باطنيّه به توبه‌هاى باطنيّه » . و همچنين ادب مىفرمود بندگان حقّ تعالى را ، و دعوت مىكرد از براى مكارم اخلاق و محاسن آداب . و محاسن آن حضرت كه مستفاد مىشود از اخبار در كتب موافقين و مخالفين ، آن است كه بودند آن حضرت ، « احكم و اشجع و اعدل » « 99 » و

--> ( 94 ) - ستم نمودن ، نافرمانى كردن ( 95 ) - غشّ : ناخالصى ، زشتخويى ، خيانت ( 96 ) - فهم كردن ( 97 ) - بىتابى كردن از حساب روز رستخيز ( 98 ) - مدر : كلوخ ( 99 ) - حكيم‌ترين و شجاع‌ترين و عادل‌ترين