عفيف‌ترين مردم ؛ و مساس « 100 » نفرمود هرگز به دست خود دست زنى را كه « مالك نبود رقبه » « 101 » يا نكاح او را ، يا زنى را كه محرم نبود با آن حضرت . و بود سخىترين مردم كه نمىماند شب در نزد او دينار و درهمى ؛ پس اگر نمىيافت كسى را كه عطا فرمايد به او ، رجوع نمىفرمود آن شب به منزل خود تا آنكه برى نمايد ذمّهء خود را از محتاجين . و نمىگرفت از آنچه عطا كرده بود حقّ تعالى او را مگر قوت سال خود را از اسهل « 102 » آنچه مىيافت از خرما و شعير « 103 » ، و ما بقى را فى سبيل اللّه بذل مىنمود . و سؤال نمىكرد سائلى از آن حضرت مگر آنكه عطا مىفرمود او را ، بعد مىپرداخت به قوت عيال خود ؛ و بسا بود كه محتاج مىشد قبل از انقضاء سال . و وصله مىفرمود نعلين و جامه را . و خدمت مىكرد در منزل خود ، و قطع مىكرد گوشت را . و بود شديد الحياء نسبت به خلق ؛ و نمىگماشت ديده را در صورت احدى . و اجابت مىفرمود دعوت بنده و آزاد را . و قبول مىنمود هديّه را اگرچه جرعهء شيرى بود ؛ و تلافى مىفرمود هدايا را ، و اكل نمىفرمود صدقات را . و استكبار نمىنمود از اجابت كردن امّت و مشركين . و غضب مىفرمود به سبب حقّ تعالى ، و غضب نمىنمود به سبب نفس خود . و مىخورد آنچه حاضر مىشد ، و رد نمىكرد آنچه را مىيافت ، و اجتناب نمىفرمود از طعام حلال . و مىپوشيد از شمله « 104 » و « برد يمانىّ » « 105 » و جبّهء

--> ( 100 ) - دست ماليدن ( 101 ) - مالك رقبهء كسى بودن يعنى مالك آن‌كس بودن . ( 102 ) - آسان‌ترين ( 103 ) - جو ( از انواع غلّات ) ( 104 ) - لباسى كه تمام بدن را بپوشاند . ( 105 ) - نوعى جامه كه در « يمن » بافته مىشده و خاصّ آنجا بوده است .