بعد مىفرمايد : پس از اتيان به شروط مذكوره ، اگر خلق مخالفت كردند آمر به معروف و ناهى از منكر را ، و جفا كردند او را ، صبر نمايد چنان‌كه حضرات انبياء و مرسلين ع صبر نمودند بر جفا و مخالفت امّت ، تا فتوحات الهيّه ، ايشان را حاصل آمد . و اگر موافقت كردند او را و قبول كردند از او ، شكر كند حقّ تعالى را بر آنكه عمل او مثمر ثمر و هدايت خلق شده ، و احياى نفوس خلايق كرده : وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً « 15 » ، در حالى كه تفويض امر خود را به سوى حقّ تعالى نمايد ، و نظر كند به عيب خود ، تا غرور او را حاصل نيايد ، و نفس خود را بر ديگران ترجيح ندهد كه من باعث هدايت خلايقم ، و آيهء إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ « 16 » را تدبّر نمايد كه اگر ارادهء حقّ تعالى به هدايت خلايق قرار نگيرد ، انبياء اولوالعزم در هدايت ايشان عاجز آيند . « اللّهمّ اجعلنا من الآمرين و المؤتمرين باوامرك ، و النّاهين و المجتنبين من نواهيك بجاه محمّد و آله الطّاهرين » « 17 » . * * *

--> ( 15 ) - . . . آن‌كس كه يك فرد را زنده كند ، چنان است كه همهء مردم را زنده كرده باشد . . . : سورهء 5 آيهء 32 ( 16 ) - به منهج اوّل ، صفحهء 109 رجوع شود . ( 17 ) - بار خدايا ! به منزلت محمّد ( ص ) و آل طاهرين او ، ما را از آنان قرار ده كه امر به معروف كردند و خود نيز امرپذير فرمان تو شدند ، و هم آنان كه از نافرمانى تو خلق را منع كردند و خود نيز نافرمانى تو ننمودند .