صادقين فى استفادتكم » . فاذا لقيت من فيه ثلاث خصال ، فاغتنم رؤيته و لقاءه و مجالسته و لو ساعة ؛ فانّ ذلك يؤثّر في دينك و قلبك و عبادتك بركاته ؛ قول لا يجاوز فعله ، و فعل لا يجاوز صدقه ، و صدق لا ينازع ربّه ؛ فجالسه بالحرمة ، و انتظر الرّحمة و البركة . و احذر لزوم الحجّة عليك ، و راع وقته ؛ كى لا تلومه فتخسر . و انظر اليه به عين فضل اللّه عليه و تخصيصه له و كرامته ايّاه . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام - عليه السّلام - : بهتر مواعظ ، آن است كه تجاوز نكند قول حدّ صدق را ، و فعل حدّ اخلاص را . پس به درستى كه مثل شخص وعظكننده و وعظ شنونده ، مثل شخص بيدار و شخص خواب است ؛ پس كسى كه بيدار شده است از خواب و غفلت و مخالفت و معاصى خود ، صلاحيّت دارد بيدار كند غير خود را از اين خواب . امّا آن‌كس كه حركت مىكند در بيابان تعدّى از احكام الهى ، و فرومىرود در چراگاه ضلالت و گمراهى و ترك كردن حياء ، به دوست داشتن شنوانيدن به خلق ، و نمايانيدن به ايشان و شهرت و اظهار صنعت به سوى خلق كه صاحب زىّ « 2 » اهل صلاح باشد ، و ظاهر كند به كلام خود ، عمارت باطن خود را - و او در حقيقت ، خالى باشد از عمارت باطن - بتحقيق ، فروگرفته است او را وحشت حبّ ستايش خلق ، و فروبرده است او را ظلمت طمع ؛ پس چه بسيار مفتون است اين كس به هواى خود ، و گمراه كرده است مردم را به مقالت خود ؛ فرمود حقّ تعالى : « هرآينه بد آقايى است و هرآينه بد قبيله‌اى است » . و امّا كسى كه محفوظ داشته است او را حقّ تعالى به نور تأييد و حسن توفيق ، و طاهر كرده است قلب او را از چركنى ، پس مفارقت نمىكند معرفت و تقوى را ، پس مىشنود كلام را از اصل ، و ترك

--> ( 2 ) - لباس ، هيئت