مطالب نيست ، حجاج دروغى قدرى مىدوند دور كعبه بعد مىروند به تماشاى سنگ‌ها و بازارها و ديوارها . بارى چون به سعى آيد بايد سعيش اين باشد كه اين سعى را به منزلهء تردد در در خانهء سلطان قرار دهد به رجاء عطا و بخشش و اما در عرفات از اين ازدحام خلق و بلند كردن صداهاى خودشان به انواع تضرع و زارى و التماس به اختلاف زبان‌ها و افتادن هر گروهى پى ائمهء خودشان و نظر به شفاعت او داشتن حكايت محشر را ياد آورد ، اينجا كمال تضرع و الحاح « * » را بكند تا آنجا مبتلا نشود و بسيار ظنّ قوى داشته باشد بر حصول مراداتش زيرا كه روز شريف موقف « * » عظيم و نفوس مجتمع و قلوب به سوى الهى منقطع « * » و دستهاى اولياء و غيرهم به سوى او جلّ شأنه بلند شده و گردنها بسوى او كشيده شده چشمها از خوف او گريان و بندها از ترس او لرزان و روز ، روز احسان ، و ابدال و اوتاد در محضر حاضر ، بناى سلطان بر بخشش و انعام . و همچنين روز خلعت پوشى صدر اعظم دولت عليّه « * » عجّل اللّه فرجه و سهّل مخرجه در چنين روزى استبعاد ندارد حصول فيض به اعلا مدارجه بالنسبه به كافهء ناس و خلايق . آيا گمان به خالق خوددارى

--> ( * ) الحاح : اصرار و پافشارى در حاجت خواستن . ( * ) موقف : روز قيامت . ( * ) منقطع : بريده ( متوجه ) . ( * ) دولت عليه : دولت برتر و والامقام .