در حال شهادت از وجه آن سؤال شد ، فرمودند ما حصلش : من فرقة الاحبّة و هول المطّلع . 45 السّادس : اينكه امر را بر او سهل بگيرد و او را به كلفت نيندازد مهما امكن كه اگر توقعات فوق‌العاده از وى نمود هم او به خلاف مىافتد هم اين ، بل يكون القصد من محبّته هو آلة بالتّبرّك بدعائه و الاستيناس من لقائه و الاستعانة على دينه و التّقرّب اليه تعالى بتحمّل اعبائه و قضاء حوائجه و امثال ذلك من الامور المستحسنة شرعا . 46 و از اينجاست كه گفته شده : اذا وقعت الكلفة بطلت الالفة . 47 پس محصّل مجموع اين كلمات آنكه بايد هميشه طرف خود را اصلاح كنى و عيب را به طرف خود ببرى ، نه بالاى ديگرى بگذارى ، و از او توقع خوبى كنى و خود را فراموش نمائى ، مرد آنست كه حياء او غالب بر شهوتش باشد ، و مهربانى او بالنسبه به مردم غالب بر حسدش باشد و عفو او غالب بر كينه‌اش باشد ، بارى ( ترسم آزرده شوى ورنه سخن بسيار است ) . اگر موفق شوم مىنويسم كيفيت سلوك با اهل و عيال و اولاد و خدّام و عبيد را انشاء اللّه و لو على سبيل الاختصار .