ندارم ، در جواب گفت : من به جهت اينكه تو مبتلا به خطيئه « * » شده‌اى شما را از دست نخواهم داد بعد بنا گذاشت كه نخورد و نياشامد و استراحت نكند تا خداوند عالم رفيق او را از اين بليّه خلاص گرداند چند اربعين « * » به اين نحو مشغول شد تا او را خلاص كرد . الرّابع : اينكه از دعا و زيارات و قربات « * » براى او مضايقه نداشته باشد زيرا كه دعا به او در واقع دعا به خودش است ، چه در حيات او و چه در ممات او حديث نبوى صلّى اللّه عليه و آله است كه براى هركس دعا كنى ملك مىگويد : و لك مثل ذلك « * » پس نبايد از اين كار كوتاهى ورزد . الخامس : اينكه باوفا باشد ، كه از جملهء علامات وفا آنست كه بعد از موت صديق بايد قائم به حوائج اهل و عيال و اولاد و صديق او باشد ، و دوستان او را اكرام نمايد و لذا كان رسول اللّه ( ص ) يكرم عجوزا كانت تأتيه ايّام خديجة . 44 و همچنين از آثار وفا آنكه اگر شأنش مرتفع شد و جاهش عظيم گرديد حالت تواضع را نسبت به او تغيير ندهد ، بل به طريق سلوك اوليه باقى باشد و من كمال الوفاء ايضا الجزع من فراقه ، و اين بود كه مجتبى سلام اللّه عليه گريه مىكردند

--> ( * ) خطيئه : گناه ، كار ناشايست . ( * ) اربعين : عدد چهل است ، چند اربعين : چند تا چهل روز . ( * ) قربات : طاعتها و كارهاى نيكى كه موجب نزديكى به خداوند مىشود . ( * ) لك مثل ذلك : براى تو هم بمانند آن خواهد بود