زيرا كه بنا بوده حبّ و بغض بينهما للّه باشد ، 40 بعضى از بزرگان فرموده‌اند باز قطع مكن ، چه اينكه طبع انسان گاهى معوج مىشود ، و گاهى به استقامت مىآيد ، وانگهى الحال بيشتر احتياج به تو دارد كه دلسوزى كنى و دست او را بگيرى و به لطف او را از گودال معصيت بيرون آرى اجر « من احيا نفسا » 41 را ببرى زيرا كه شرم حضور حاصل از مصاحبت مطلبى است بزرگ ، علاوه بر اين آيهء شريفهء « قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً » 42 به اين جاها هم جاريست زيرا كه قرابت با تو پيدا كرده و لحمهء « * » او مثل لحمهء نسب گرديده به دلالت قول الصّادق عليه السّلام فى بعض الاخبار حيث يقول : « مودّة يوم ميلة و مودّة شهر قرابة و مودّة سنة رحم ماسّة من قطعها قطعه اللّه » . 43 از مجموع آنچه عرض شد معلوم مىشود كه مؤاخات فاسق ابتداء خوب نيست ليكن استدامت خوب است ، از قبيل ترك نكاح و طلاق است . نقل است دو نفر باهم رفيق بودند يكى مبتلا شد به مرض عشق ، رفيق مبتلا به ديگرى گفت : برادر تا حال با من رفيق بودى حالا قلب من مبتلا به اين علت گرديده ، اگر خواسته باشى كه عقد اخوت را تحمل نكنى من حرفى

--> ( * ) لحمه : نزديكى و خويشاوندى .