يك سرزمين و بر يك صورت مخصوصا " در احرام و وقوف در عرفات و مشعر . ( 66 ) - پس چگونه است گمان تو به قدرتمندترين قدرتمندان و كريم‌ترين كريمان ؟ ( 67 ) - به خدا پناه مىبريم از بدگمانى به آفريدگار . ( 68 ) - زيرا خداوند كه عظمتش بس بزرگ است - خوب نگهبان و خوب وكيل و خوب مولا و نيكو ياورى است . ( 69 ) - از اين بلواى بزرگ به خدا پناه مىبريم . ( 70 ) - و به اين معنا اشاره دارد قول خداوند - كه بزرگ است گوينده‌اش : " بر نيكى و تقوى تعاون و همكارى كنيد " . ( 71 ) - و هركه داخل آن شود در امان است . ( 72 ) - و هركه داخل آن شود در امان است . ( 73 ) - چنين گمانى به او - كه عظمتش بس جليل است - نمىرود . ( 74 ) - تا چه رسد به بخششگر مطلق ( كه بخشش او را قيد و شرطى نيست ) . ( 75 ) - چنين گمانى به او نمىرود و نه اين‌طور از فضل او شناخته شده . ( 76 ) - از بزرگترين گناهان اين است كه انسان به عرفات حاضر شود و خيال كند كه بخشوده نمىشود . ( خداوندا ما را روزى كن ) . ( 77 ) - اگر مثل خليل خدا ابراهيم است كه مثل اوست و گرنه مثل . . . باشد . ( 78 ) - پس او اسير شهوات خود است و مثل اين‌چنين افرادى شايستهء آن نيستند كه در درجهء علماء قرار گيرند و از زمرهء آنان بشمار آيند . ( 79 ) - و شبان گله است كه گرگ را از گله ميراند پس چه خواهد شد اگر شبان‌ها خود گرگ گله باشند ؟ ! ( 80 ) - فقط علماء از خداوند ترس و خشيت دارند ، مقصود علمائى هستند كه كردارشان گفتارشان را تصديق مىكند ، و هركس عملش قولش را تصديق نكند عالم نيست .