خداوند عالم جلّ ذكره معامله مىكند با بندهء خود به مقدار حسن ظنّش به خالق خود ، و جمله‌اى از اخبار بر اين مطلب شاهد است ، و اگر خدا نكرده توبه را شكست و باز مرتكب معصيت گرديد ، باز توبه كند و كسل نشود از شكستن توبه ، فانّه ارحم من كلّ رحيم . 10 بدان كه انسان سه حال دارد بالنّسبه به معاصى : حالى دارد پيش از ارتكاب به معصيت ، و حالى دارد در حين عمل ، و حالى دارد بعد از عمل ، و احكام اين هر سه عمل مختلف است . اما قبل از ارتكاب به عمل بايد اخبار خوف بر خودش بخواند ، بلكه خودش را منصرف نمايد بگويد به خود : شايد اين عمل را مرتكب شدى « انّى لا اغفر لك ابدا » 11 را مستحق گرديدى ، زيرا كه ميان عبد و مولا اندازه‌اى هست از مخالفت كه تا آن حد صلاحيت عفو را دارد و اگر از آن حد گذشت العياذ باللّه 12 مولا او را عاق خواهد فرمود كه ديگر قابل آمرزش نيست و رحم بر او خلاف مقتضاى حكمت است در هر معصيتى اين احتمال گذشتن از حدّ ، قائم است ، بايد انسان خود را بترساند تا برگردد ، و همچنين در حال معصيت بايد بيشتر خود را بترساند ، زيرا كه ملك الملوك جلّ شأنه العظيم ايستاده حاضر و ناظر و بندهء او در حضور