مقدسش هتك حرمت او را مىكند ، با اين‌كه نقاط عالم صف كشيده لشكر او هستند ، كه اگر اشاره فرمايد به هر نقطه ، چه زمين ، چه هوا ، چه آسمان ، چه اجزاء و جوارح خود انسان ، چه غير اينها كه نهايت ندارد ذكر آنها ، فورا او را فانى و معدوم مىسازند ، در آن حال بايد خيلى خائف و لرزان باشد ، از هر جاى عمل برگردد ، خوبست . و اگر نستجير باللّه 13 شهوت غالب آمد و برنگشت معصيت را كرد بعد از كردن پشيمان شد ، حالا ديگر وقت خواندن اخبار رجاء است بر خود تا اين‌كه شيطان ملعون او را مأيوس نكند از توبه ، و نگويد كار تو ديگر اصلاح‌پذير نيست ، تو توبه را شكستى عن عمد و التفات ، ديگر چه توبه‌ايست مىكنى ؟ اين هم مثل آن ، يقين بداند كه اين از آن بدبخت است ، بلكه كليهء هر خيالى كه نتيجهء آن اينست كه عمل مكن ، آن خيال از شيطانست . بايد كه بگويد مولاى من كريم است ، خودش فرموده : يأس از رحمت من از معاصى كبيره است ، چطور من به در خانهء او نروم ، باز اگر رحم كند ، اوست كه او راحم من لا راحم له 14 است . او از كثرت جودش اسم مبارك خود را وهّاب گذاشته و در نزد حسن ظنّ عبد مؤمن است . نديدى قاتل حمزهء سيّد الشّهداء سلام اللّه عليه را قبول فرمود ؟