و هرگاه موفّق شد عبد بر طلب مطلوب خود به جدّ و سعى و اجتهاد تمام ، مىيابد مطلوب را كه : « من طلب شيئا و جدّ وجد و من قرع بابا و لجّ ولج » « 154 » و پس از حصول مراتب يقين و مشاهدهء فضل پروردگار ، هرگاه طلب مطلوب و محبوب حقيقى در قلب پيدا شد طلب مذكور ، بدايت صفت ارادت پروردگار است كه مقدّمه وصول به محبّت الهى است كه محبّت حقّ جلّ و علا سبب قربت است به او و عود و رجوع عبد محبّ به مقام قرب است : فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ « 155 » . و هرگاه طلب دريافت درجات و مقامات اخرويّه در باطن پيدا شد صاحب طلب از « اصحاب يمين » « 156 » است نه از مقرّبين و عود و رجوع او به

--> - منم آن شاه آگاه جليل القدر عاليشان * عظيم المُلك و الاحسان مرا جو تا مرا يا بى كه مانند منست و در كجا مانند من باشد ؟ * نخواهد بود هم هرگز مرا جو تا مرا يا بى شناسى آنكه را گويد به چيزى غير ذات من * بشو ؟ پس آن شود حاصل ، مرا جو تا مرا يا بى مرا بس نعمت پيدا و پنهانست اى بنده * مرا باشد بسى نيكى مرا جو تا مرا يا بى نمىآرد تو را اندر بهشت جاودان جز من * منم روزى ده خلقان مرا جو تا مرا يا بى ( 154 ) - آن‌كس كه چيزى را خواهد و در راه بدست آوردن آن بكوشد آن را خواهد يافت و آن‌كس كه درى را بكوبد و پايدارى كند عاقبت آن در به روى او باز گردد : گفت پيغمبر كه چون كوبى درى * عاقبت زان در برون آيد سَرى اين بيت از « مثنوى مولوى » است و ترجمهء قسمت دوم همين حديث است . ( 155 ) - در نشيمنگاه راستى و حقيقت در جوار قرب خداوند صاحب عزّت و سلطنت جاودان : سورهء 54 آيهء 55 ( 156 ) - گروه راستان : و اين اشاره به يك گروه از سه گروهى است كه در سورهء « واقعه » بدان تصريح شده است به اين ترتيب : 1 - مقرّبين يا سابقين كه انبيا و اوليا با تفاوت مراتب خود جزو اين گروهند . 2 - اصحاب اليمين كه عموم اتقياء از اهل ايمان با تفاوت درجات خود جزو اين گروه محسوب مىشوند . 3 - اصحاب الشّمال كه گروه متمرّدين با تفاوت دركات خود در تنگناهاى فشار و عقوبت از اين زمره‌اند ؛ به آيات شمارهء 7 تا 56 سورهء ( اذا وقعت الواقعة ) كه تقريبا پشت سر هم شرح احوال اين سه گروه است رجوع شود .