حسن معرفت عبد است به حقّ تعالى ؛ زيرا كه نيست عبادتى كه سريع باشد در رسانيدن صاحبش بسوى رضاء حقّ تعالى از حرمت داشتن پدر و مادرى كه اسلام داشته باشند لوجه اللّه تعالى ؛ زيرا كه حقّ والدين مأخوذ است از حقّ حقّ تعالى در وقتى كه بوده باشند بر طريق دين و سنّت ، و منع نكنند ولد را از اطاعت حقّ تعالى بسوى معصيت ، و از يقين بسوى شكّ ، و از زهد بسوى دنيا ، و دعوت نكنند او را به سوى خلاف دين ؛ پس اگر دعوت نمايند بر خلاف دين ، پس معصيت ايشان طاعت است و طاعت ايشان معصيت است ؛ فرمود خداى عزّ و جلّ : و اگر مجاهده كنند با تو كه شريك قرار دهى با من آنچه را نيست از براى تو به آن علمى پس اطاعت مكن ايشان را ، و مصاحبت كن ايشان را در دنيا به طريقى كه معروف است در دين ، و متابعت كن طريق كسى كه بازگشت مىكند بسوى من ، بعد بسوى من است مرجع شما . و امّا در باب معاشرت ؛ پس نزديكى كن پدر و مادر را و مدارا كن با ايشان و متحمّل شو اذيّت ايشان را به عوض آنچه تحمّل كرده‌اند از تو در حال طفوليّت تو ، و تنگ مگير بر ايشان در آنچه بتحقيق وسعت داده است حقّ تعالى بر تو از مأكول و ملبوس ، و برمگردان وجه خود را از ايشان ، و بلند مكن صداى خود را بالاى صداى ايشان ؛ پس به درستى كه اكرام ايشان از تعظيم امر حقّ تعالى است ، و بگو از براى ايشان بهترين قول و لطيف‌تر آن را : پس به درستى كه ضايع نمىگذارد حقّ تعالى اجر احسان‌كنندگان را . شرح تفصيلى بدان تحقيق كه اعظم حقوق بر انسان حقّ حضرت ربّ الارباب جلّ مجده است ؛ زيرا كه خلقت فرمود انسان را و حال آنكه نبود از او اسمى و اثرى قبل از خلقت ، و دميد از روح قدسى خود در انسان ، و ظاهر ساخت در او صفات