منافى آن است ؛ چنان‌كه دنيا را تماما لهو و لعب فرمود كه : . . أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ « 3 » ؛ و از جمله ملاهى دنيوى تكلّف است در اكل و شرب به انواع اطعمهء لذيذهء حلو و حامض از وجه حلال . و تكلّف در طعام حلال بجز پرورش طبيعت كه مورث غفلت است و بجز تضييع اوقات و اموال كه به هر جزئى از اين دو ، تواند به بسيارى از درجات اخرويّه فايز گردد ديگر حاصلى و ثمرى كه در دار الخلود به جهت انسان باقى ماند ندارد . و اگرچه در حال مضغ « 4 » طعام ، طبيعت ملتذّ مىشود به غذاهاى چرب و شيرين امّا بعد از اكل بجز زحمت و مرارت امراض حاصله از آنها ، و در آخر بجز دفع نجاسات و كثافات ثمرى از آنها حاصل نگردد . و همچنين است تكلّف در لباس ؛ زيرا كه آخر آن ، بلاء و اندراس و كهنگى است و تكلّف در آن مضيّع اوقات و اموال است بدون فايده . و همچنين است تكلّف در منازل و مساكن ؛ زيرا كه آخر آنها خرابى است كه : « لدوا للموت و ابنوا للخراب » « 5 » ، و اشتغال به تكلّف در آنها موجب كلفت و مشقّت است علاوه بر تضييع اوقات و اموال ، بدون فوائد دنيوى و اخروى ؛ زيرا كه مراد از تكلّف در منازل ، اسباب و آلات زينت كردن منازل است به زياده از ضروريّات ، و آن لهو و بىحاصل است . و همچنين است زراعات و بساتين و دوابّ ، چون اسبان تازى و اسباب و فروش « 6 » و ظروف و اثاث البيت و خدم و حشم هرگاه زياده از ما يحتاج و

--> ( 3 ) - همانا كه زندگانى دنيا بازيى كودكانه و بازيچه‌اى بيهوده و خودآرائى و مباهات ميانهء همچشمان و افزون طلبى در ثروت و اولاد است . . : سورهء 57 آيهء 20 ( 4 ) - جويدن ( 5 ) - متولّد شويد براى مردن و بسازيد براى خراب شدن . ( 6 ) - جمع فرش