بسوى خالق خود ، و توكّل كن بر او در جميع آنچه ظاهر مىشود از حركات و سكنات خود ، و تسليم شو از براى قضا و حكم و قدر او ، و وداع كن دنيا را و راحت و خلق را ، و بيرون بياور خود را از حقوقى كه لازم است تو را از جهت مخلوقين ، و اعتماد مكن بر زاد و راحلهء خود و اصحاب و قوّت و جوانى و مال خود بسبب خوف از آنكه بگردند از براى تو دشمن و و بال ، پس به درستى كسى كه ادّعا كرد رضاى حقّ تعالى را و اعتماد كرد به شىء سواى او مىگرداند آن را بر او و بال و دشمن تا آنكه بداند آنكه نيست از براى او قوّت و حيله و نه از براى احدى مگر به عصمت حقّ تعالى و توفيق او . و مهيّا شو مهيّا شدن كسى كه اميد به رجوع ندارد ، و نيكو كن مصاحبت با مردم را ، و مراعات كن اوقات فرائض حقّ تعالى را و سنّت‌هاى پيغمبر او را ، و آنچه واجب است بر تو از ادب و احتمال و صبر و شكر و شفقت و سخا و بذل زاد بر غير خود بر دوام اوقات . بعد ، غسل ده به آب توبهء خالص گناهان خود را ، و بپوش كسوت صدق و صفا و خضوع و خشوع را و محرم شو از آنچه مانع شود ترا از ذكر حقّ تعالى و محجوب سازد ترا از طاعت او ، و لبّيك گو بمعنى جواب دادن صافى خالص پاك از براى حقّ عزّ و جلّ در خواندن مر او را در حالت تمسّك « بعروة الوثقى » « 2 » و طواف كن با قلبت با ملائكهء حول « 3 » عرش مثل طواف كردن با مسلمين بنفس خود در دور « بيت » ، و هروله « 4 » كن در حالت گريختن از هواى خود و بيزارى از جميع حول و قوّهء خود ، و بيرون بيا از غفلت و لغزشهاى خود به بيرون آمدن بسوى « منى » ، و تمنّى مكن آنچه را حلال نيست از براى تو و مستحقّ نيستى او

--> ( 2 ) - دست‌آويز مطمئنّ و محكم ( 3 ) - اطراف ( 4 ) - حالتى ميان دويدن و راه رفتن