حال خضوع و خشوع از حقّ تعالى پس از براى اوست امان از بلاء دنيا و برائت از عذاب آخرت . و سلام اسمى است از اسماء حقّ تعالى كه امانت گذارده آن اسم را در خلق تا آنكه استعمال نمايند معنى او را در معاملات و امانت‌ها و انصاف‌ها و در تصديق مصاحبت ايشان فىمابين خود ، و صحّت معاشرت ايشان . و اگر بخواهى بگذارى سلام را در موضع خود و ادا كنى معنى او را پس پرهيز كن و تقوى بورز در حقّ تا آنكه سالم ماند از تو دين تو و قلب تو و عقل تو به‌آنكه چركن و آلوده نكنى آنها را به ظلمت معاصى ، و تا آنكه سالم بمانند ملائكهء حفظهء تو آنكه به ابرام و ملال بيندازى ايشان را ، و به وحشت نيفتند از تو بسبب بدى عمل تو با ايشان ، و به وحشت نيفتند از تو صديق و عدوّ تو . پس اگر سالم نماند از عبد كسى كه او نزديكتر به عبد است پس آنكه دور تر است اولى است . و كسى كه وضع نكند اسم سلام را در موضع خود كه مواضع مذكوره است پس سلامت ندارد و مسلمان نيست و كاذب است در سلامش و اگرچه افشاء و اظهار سلام در خلق كند . و بدان به درستى كه خلق ميان فتنه‌ها و امتحان‌ها در دنيا و بلاياى دنيا گرفتارند ؛ يا مبتلا و ممتحن به نعمت‌اند تا آنكه ظاهر كند شكر حقّ تعالى را ، و يا مبتلا به شدّت‌اند تا آنكه اظهار كند صبر او را . و كرامت عبد در طاعت است ، و خوارى در معصيت . و نيست راهى بسوى رضوان حقّ تعالى مگر بفضل او ، و نيست وسيله‌اى بسوى طاعت او مگر بتوفيق او ، و نيست شفيع بسوى او مگر باذن او و رحمت او . شرح تفصيلى بدان كه در ابواب سابقه محقّق شد كه مظهر جميع اسماء كماليّهء الهيّه ، انسان