رحمت الهيّه كه به واسطهء صدق متابعت انبياء و اولياء عليهم السّلام از عيون قلوب ايشان در اوانى قلوب عباد مترشّح مىشوند . پس هرگاه تطهير بدن كه محلّ نظرگاه خلق است بماء رحمت رحمانيّه حاصل آمد و تطهير باطن كه محلّ نظرگاه حقّ تعالى و ملائكهء سكّان ملكوت و سماوات است نيز به طريقى كه مذكور شد به ماء رحمت رحيميّه محقّق شد ، انسان قابل و مستعدّ مىشود از براى توجّه به عالم قدس و مناجات و راز گفتن با قدّوس طاهر جلّ قدسه و عروج به معارج قدس و قرب الهى كه صلاة حقيقى است ، و در اين حال مانند كسى است كه تهيّهء حضور سلطان نموده و متفكّر است كه چگونه به حضور سلطان حاضر شوم و با او مخاطبه و مكالمه نمايم ؟ چنانچه منقول است از حضرت امام زين العابدين ( ع ) كه وقتى مشغول به وضو مىشدند ، متغيّر و زرد مىشد صورت مبارك آن حضرت ، و وقتى كه قيام مىفرمود از براى نماز عارض مىشد آن حضرت را رعده « 65 » و ارتعاشى در اعضاء ، پس سؤال كردند از اين حالت ، فرمودند : آيا نمىدانيد كه در پيش روى چه كس مىايستم و مىخواهم با چه كس مناجات كنم ؟ لهذا حضرت امام ( ع ) مىفرمايد : وقتى كه اراده مىكنى طهارت و وضو را ، نزديكى كن به آب مثل نزديكى كردن به رحمت حقّ تعالى ؛ زيرا كه آب مظهر رحمت است چنان‌كه بيان كرده شد . پس به درستى كه حقّ تعالى گردانيده است آب را مفتاح قربت و مناجات خود ، و دليل به سوى بساط خدمت خود ؛ يعنى در حال طهارت به وضوء متذكّر باش كه منظور از اين عمل ، خدمت و قربت و مناجات پروردگار است ، لهذا نيّت قربت به حقّ تعالى در وضو و غسل شرط است . و چنان‌كه رحمت پروردگار تطهير مىكند ذنوب عباد را همچنين آب تطهير مىكند نجاسات ظاهر را ؛ يعنى متذكّر شو از تطهير ظاهر خود به آب ،

--> ( 65 ) - لرزش