است از طعام ؛ زيرا كه بعد از احتظاظ و التذاذ « 3 » از اطعمهء لطيفهء چرب و شيرين ، شهوت فرج به حركت مىآيد ، و ميل به راندن شهوات پيدا مىشود ؛ از ميل به شهوات بطن و فرج ، متولّد مىشود شهوت و خواهش اموال دنيا ؛ زيرا كه متوسّل به اين دو شهوت نمىتوان شد و ادراك آن را نمىتوان نمود مگر به مال دنيا ، خواه نقد و خواه ضياع « 4 » و عقار « 5 » ؛ و از شهوت مال ، منبعث مىشود شهوت جاه و عزّت دنيا ؛ زيرا كه اخذ مال را نمىتوان نمود مگر به جاه و عزّت دنيا ؛ و شهوت جاه مورث است كبر و مفاخرت و عجب و حسد و حقد و كينه و عداوت و رياء و كذب و نميمه « 6 » و فسق و جميع صفات ذميمه و جميع معاصى صغيره و كبيره را در بدن و نفس و عقل و قلب انسان . و چنان‌كه غذاى لطيف معطّر حلو و حامض « 7 » ، بعد از اكل آن به فاصلهء يك روز منتن و خبيث و عفن مىشود در معدهء انسانى ، كه حفظش باعث امراض است ، و دفعش موجب استراحت است ، همچنين شهوات فرج موجب معاصى صغيره و كبيرهء بدنى است ؛ زيرا كه اگر به هواى نفس حركت كرد در تحصيل مشتهيات فرج ، مىافتد در ظلم و قتل و نهب « 8 » و غارت و قطع طريق و « عقوق والدين » « 9 » و امثال آن . و چه بسيار است كه متوسّل به شهوت فرج نمىتواند شد مگر به قتل انبياء و اوصياء عليهم السّلام ؛ چنان‌كه در حكايت قتل حضرت امير مؤمنان و حضرت حسن بن علىّ و حضرت

--> ( 3 ) - لذّت بردن ( 4 ) - كشتزار و زمين حاصل‌خيز ( 5 ) - ملك و دارائى ( 6 ) - سخن‌چينى و دوبه‌هم‌زنى ( 7 ) - ترش ( 8 ) - تاراج و غارت ( 9 ) - نافرمانى پدر و مادر