و به اين مقدّمات ظاهر گرديد كه تزيّن به لباس تقوى بهتر است از زينت لباس‌هاى بدنى و افتخار به البسهء تقوى اولى است از افتخار به لباس‌هاى بدنى كه فانى و مندرس مىشود و موجب عريان بودن باطن است از حلّه‌هاى باقى بهشتى كه هرگز مندرس نخواهد شد . پس لباس‌هاى تقوى خير است از لباس‌هاى جسمانى . اينست كه حضرت رسول ( ص ) روزى رو به حجرهء حضرت فاطمه سلام اللّه عليها آوردند ، ديدند پردهء زرد و سرخ و بنفش بر در حجرهء آن حضرت آويخته است ، حضرت رسول خواستند مراجعت فرمايند ، عرض كرد : فدايت شوم باعث مراجعت چيست ؟ فرمود كه اين پرده چيست كه بر در حجره آويخته‌اى ؟ اين‌ها بنده را به ياد دنيا مىاندازد و از ياد و ذكر حقّ تعالى بازمىدارد . ببين كه حضرت رسول امين در باب زينت و لباس با سلالهء نبوّت چه مىفرمايد ، تو حساب خود را بكن و غافل مباش . و حضرت علىّ بن الحسين ( ص ) مىفرمايد : هر وقت كه جامهء تازهء نوى مىپوشم گويا خود را علىّ بن الحسين نمىدانم ؛ اينست كه ژنده‌پوشى هميشه شعار اولياء الهى است ، و لباس‌هاى خشن و پشمينه پوشيده‌اند ؛ چنان‌كه حضرت امير مؤمنان ( ص ) خرقهء خود را با ليف خرما وصله مىفرمود ، و حضرت جعفر بن محمّد الصّادق ( ص ) را يكى از منافقين ديد كه با لباس‌هاى خز و سمور عبور مىفرمود ، عرض كرد كه جدّت علىّ بن ابى طالب ( ص ) دنيا را سه طلاق داد و خرقهء هفتاد وصله مىپوشيد از پشم ، و تو با اين لباس‌هاى فاخر بسر مىبرى ؟ حضرت فرمود : زمانه مقتضى اين لباس است و الّا لباس ، غير از اين است ، لباس‌هاى ظاهر خود را دور كرد ، ديد حضرت امام لباس پشمينهء خشنى زير اين لباس‌ها پوشيده‌اند كه ملصق « 4 » به بدن

--> ( 4 ) - چسبيده