كرد : فدايت شوم حالت من آنست كه مرض را بهتر از صحّت مىخواهم ، فقر را به از غنى مىخواهم ، ذلّت را به از عزّت ، موت را به از حيات مىخواهم . حضرت فرمود : « ثبّتك اللّه يا جابر على حالك » « 83 » ، امّا ما اهل بيت را حالت ديگر است ، عرض كرد : حالت شما چگونه است ؟ فرمود : هرچه حقّ تعالى عطا فرمايد ، آن خوب و مرغوب است و ما را خواهشى نيست ؛ يعنى ترك خواهش ، دليل بر عبوديّت است تا حكمرانى ، حقّ را مسلّم باشد . پس شكر در همهء احوال دليل است بر ترك خواهش كه مستلزم است عبوديّت كامله را ، و مرتبهء عباد مخلص است . و مىفرمايد : تمام شدن از عبد و كامل شدن ، اعتراف كردن زبان باطن است به ذلّت و فروتنى از براى حقّ تعالى به عجز از رسيدن به ادنى « 84 » مرتبهء شكر او . پس عجز از شكر از روى علم و معرفت ، كمال شكر است ؛ زيرا كه توفيق دادن حقّ تعالى عبد را از براى شكر ، نعمتى تازه است كه واجب است شكر بر آن . و توفيق بر شكر ، عظيم القدر است نسبت به نعمتى كه باعث توفيق شكر است ؛ زيرا كه به مفاد لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ شكر ، نعمتى است كه باعث نعمت‌هاست ؛ و از آن ، نعمت‌هاى ديگر متولّد مىشود ، و خود نعمت مورث

--> - فرموده است . . و در آن‌وقت چشمان او نابينا شده بود و زياده از نود سال عمر كرده بود و سلام حضرت رسول ( ص ) را به حضرت باقر ( ع ) او تبليغ كرد . و هم اوست نخستين كسى كه قبر مطهّر حضرت امام حسين ( ع ) را در روز اربعين زيارت كرد و منتهى مىشود به او سند اخبار لوح آسمانى كه در اوست نصوص خدا بر امامت ائمّه عليهم السّلام و او زيارت كرده است آن را نزد حضرت فاطمه زهرا ( ع ) . و « جابر » همانست كه پيوسته مردم را به دوستى امير المؤمنين ( ع ) تحريص مىكرد و مكرّر در كوچه‌هاى مدينه و مجالس مردم عبور مىكرد و مىگفت : علىّ خير البشر فمن ابى فقد كفر ( يعنى على بهترين انسانهاست آن‌كس كه اين حقيقت را نپذيرد او بىگمان كافر شده است ) » . ( 83 ) - اى « جابر » خدا تو را بر حالتى كه دارى پايدارى و ثبات كرامت فرمايد . ( 84 ) - پست‌ترين