« العلماء هم ادلّاء اللّه * يهدون للعلوم من شاء اللّه يدعون فى سبيله بالحكمة * و احسن المواعظ المهمّه خطاء قولهم يكون داء * صوابه كان لكم دواء العلماء امراء النّاس * الطّاعة غنيمة الاكياس هم رؤساء الخلق في العوالم * قلوبهم منابع المعالم و شكر هم ان ينطقوا بالحقّ * و ان يناصحوا بنهج الصّدق فلينطقوا صدقا بلا اغماض * و ليحكموا حقّا بلا اغراض » « 41 » و پس از ايشان طائفهء عبّاد و صلحاء و اهل عمل‌اند كه نعمت ايشان جدّ و اجتهاد در عمل است ؛ و انابه و بازگشت به پروردگار مىكنند ، و اجتهاد مىكنند در حفظ نفس از شهوات و لذّات محرّمه در شريعت ، و معاصى ، و اقبال به طاعات « تامّة الاجزاء و الشّرايط » « 42 » با رعايت آداب طهارت ظاهر ، و تضرّع و زارى در قبول طاعات و خيرات و حسنات مىنمايند به طريقى كه هرگاه دو ركعت نماز صبح تمام از ايشان در سالى يا ماهى يا عمرى به عمل آيد ، چنان حلاوتى مىيابند كه بهتر از دريافت اموال كثير دنيوى است . و هرگاه در ورزش طاعات و عبادات از لقمه‌هاى چرب و شيرين باز مانند و از خواب و استراحت باز مانند ، در طريق

--> ( 41 ) - عالمان ، راهنمايان راه حق‌ّاند كه بوسيلهء علم خويش آن‌كس را كه خداى خواهد بسوى حقّ رهنمون شوند . مردم را بلسان حكمت بيان ، به راه حقّ همىخوانند و بوسيلهء نيكوترين مواعظ و مهم‌ّترين نصايح خلق را اندرز همىگويند ، خطا و لغزش ايشان در گفتار به مثابه درد و سخن بحقّ و بصواب ايشان همچون دارو و درمان است . عالمان در حقيقت فرمانروايان خلق‌اند و طاعت ايشان براى مردم با تشخيص غنيمت است . ايشان در همهء عوالم پيشوايان مردمند و دلهاى ايشان كانون دانشهاى الهى و سپاس اين گروه آنست كه بحقّ سخن گويند و بنهج صدق نصيحت كنند . بىهيچ چشم‌پوشى سخن حقّ را ( اگرچه تلخ باشد ) گويند و به حقّ ( اگرچه همه سخت و دشوار باشد ) بىهيچ غرض حكم رانند . ( 42 ) - داراى اجزاء كامل و تمام ، و شرائط كامل و تمام