خواب مىبيند از اين عالم است و زياده از اين بسط عالم برزخ و مثال و قلب در اين رساله باعث تطويل است . امّا طور سيم دل را « شغاف » نامند و آن معدن محبّت است به انبياء و اوصياء و اولياء و پدر و مادر و اولاد و نسوان و شفقت با ساير خلق برحسب طبقات كه فرمود : قَدْ شَغَفَها حُبًّا « 286 » . حضرت حسين بن على ( ص ) از پدر بزرگوار خود سؤال نمود كه اى پدر مرا دوست مىدارى ؟ فرمود : بلى ، عرض كرد : برادرم و مادرم را دوست مىدارى ؟ فرمود : بلى ، عرض كرد : جدّم رسول خدا را دوست مىدارى ؟ فرمود : بلى ، عرض كرد حقّ تعالى را دوست مىدارى ؟ فرمود : بلى ، عرض كرد : اين محبّت‌ها در يك دل چگونه مىشود ؟ فرمود : دل را مقامات است ، مقامى است دل را كه نيست و نمىگنجد در آن مگر محبّت الهى و مقامى كه نيست در آن مگر محبّت انبياء و اوصياء و مقامى است كه در اوست محبّت پدر و مادر و مقامى است كه در اوست محبّت اولاد و مقامى است كه در اوست محبّت خلايق . معلوم شد كه طور سيم كه محلّ محبّت خلق است مقامات متعدّده دارد كه هريك جاى محبّت طايفه‌اى است مگر محبّت الهى كه آن در طور بالاتر است كه ذكر مىشود و چون وارد است كه : « المرء محشور مع محبوبه » « 287 » اگر محبوبين انسان از سعدا باشند و « للّه و فى اللّه » « 288 » با آنها محبّت بورزد ، با آنها در قيامت محشور مىشود و اگر اشقيايند و به ملاحظهء اغراض دنيوى و هواهاى نفسانى با آنها محبّت ورزد با آنها محشور مىشود چنان‌كه خليفه اوّل دربارهء خليفهء ثانى در قيامت مىگويد : يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ

--> ( 286 ) - . . . محبّت ( يوسف ) زليخا را شيفته و مفتون ساخت : سورهء 12 قسمتى از آيهء 30 ( 287 ) - مرد با محبوب خويش محشور مىگردد . ( 288 ) - براى خدا و در راه خدا