( شرح حديث پنجم ) [ از عبد الله بن كيسان كه گفته : گفتم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله و سلامه عليه : " جعلت فداك انا مولاك عبد الله بن كيسان . فقال . . . ] حديث پنجم آن است كه روايت كرده از عبد الله بن كيسان كه گفته : گفتم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله و سلامه عليه : " جعلت فداك انا مولاك عبد الله بن كيسان . فقال : امّا النسب فاعرفه ؛ و اما انت فلست اعرفك . قال : قلت له : انّى ولدت بالجبل و نشأت فى ارض فارس و انّى اخالط الناس فى - التجارات و غير ذلك فاخالط الرجل فارى له حسن السمت و حسن الخلق و كثرة أمانة ثم افتّشه فأتبيّنه عن عداوتكم ، و اخالط الرجل فارى منه سوء الخلق و قلّة امانة و زعارة ؛ ثم افتّشه فأتبيّنه عن ولايتكم ، فكيف يكون ذلك ؟ قال : فقال لى : ا ما علمت يا بن كيسان انّ الله عزّ و جلّ اخذ طينة من الجنّة و طينة من النار فخلطهما جميعا " ثم نزع هذه من هذه و هذه من هذه . فما رأيت من اولئك من الامانة و حسن الخلق و حسن السمت فممّا مسّتهم من طينة الجنّة ، و هم يعودون الى ما خلقوا منه ، و ما رأيت من هولاء من قلة الامانة و سوء الخلق و الزعارة فمّما مستّهم من طينة النار ؛ و هم يعودون الى ما خلقوا منه " . يعنى بگردم فداى تو من دوست تو عبد الله بن كيسانم . پس فرمود كه : امّا نسب پس مىشناسم آن را و امّا تو پس نمىشناسم ترا . گفت : عبد الله كه گفتم به آن حضرت كه : بدرستى كه من متولد شده‌ام در جبل و بزرگ شده‌ام در زمين فارس ، بدرستى كه آميزش مىكنم با مردم در تجارتها و غير آن ، پس آميزش مىكنم با مردى ، پس مىبينم از براى او نيكوئى سمت و نيكوئى خلق و بسيارى امانت ، پس از آن تفتيش مىكنم او را پس مىشناسم او را از دشمنى شما . و آميزش مىكنم با مردى پس مىبينم از او بدخوئى و كم‌امانتى و زعاره ، بعد از آن تفتيش مىكنم او را پس مىشناسم او را از دشمنى شما ؛ پس چگونه مىباشد اين ؟ - ابن كيسان گفته : پس فرمود آن حضرت به من كه : آيا