بعابد ميگويند خوب مردى بودى ، و هماره اهتمام تو دربارهء نفس خودت بود ، و مردم هزينهء زندگى و راه آسايش ترا فراهم ميساختند ، اينك در بهشت جاويدان مسكن گزين ، ليكن شخص فقيه كسى است كه افاضه دهد خير خود را بمردم و نجات بخشد آنها را از دشمنان دين ، و نعم بهشتى را بر آنها فراوان نمايد ، و رضوان خدا را برايشان گشايش دهد ، و بفقيه كويند اى كفالت‌كنندهء ايتام آل محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و رهنماى ضعفاء دوستان و موالى ايشان ، آرام باش تا آنهائى كه از تو كلام خدا شنيده و دانش فراگرفته‌اند شفاعة كنى ، سپس برجاى ماند و شفاعة كند ، مردم ، دسته دسته به بهشت روند ، آنان كسانى هستند كه از وى و شاگردان او تا روز قيامت دانش آموخته‌اند ، بنگريد چقدر فرق است ميان درجهء دانشمند و مرد پارسا . و حضرت محمد بن على عليه السّلام فرمود : كسى كه تكفل كند ايتام آل محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را كه از امامشان دورند و در جهل و نادانى متحير و در كف شياطين و نواصب از دشمنان ما چون اسيران گرفتارند ، و آنها را از چنگال دشمنان و شياطين برهاند و از تيه ضلالة و غلبهء شياطين رهائى بخشد ، و مردم ناصب را باقامهء بينه و دليل ائمه مقهور و مغلوب سازد هر آينه برترى پيدا مىكند در پيشگاه خداى متعالى بر ساير بندگان ، و موقعيت بزرگى را حائز ميگردد ، برترى او چون فضل آسمان است بر زمين و عرش است بر كرسى و حجب است بر آسمان ، و برترى اين اشخاص بر عابد مانند برترى ماه شب چهارده است بر پنهان‌ترين ستاره‌گان و حضرت على بن محمد عليه السّلام فرمود : اگر نبودند پس از غيبت غائب شما علمائى كه مردم را بسوى او بخوانند و رهبرى كنند و با بينه و وجج الهيه دين او را پابرجا دارند و ضعفاء بندگان خدا را از چنگال شياطين