الشهيد الثاني ( مترجم : ساعدى خراسانى )

3

منية المريد ( فارسى )

و دليل عقل و برترى عالمان و متعلمان و اهتمام خدايشان و مقام ايشان و تميز از غير آنها . [ مقدمه ] دانش سبب كلى ايجاد عالم است بديهى است كه : خداى متعال دانش را سبب كلى براى آفرينش همه عالم علوى و سفلى قرار داده و اين اندازه از جلالت و فخر در حق دانش كافى است كه : خداى در كتاب محكمش از نظر بينائى و يادآورى ارباب معرفت فرمايد ( آيه يازدهم سورهء طلاق ) اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ علما خدا كسى است كه هفت آسمان را ايجاد فرموده ، و از زمين مانند آسمان آفريده ، و امر خود را ميان آنها فرد فرستاده ، تا بدانيد كه خدا به هر چيزى توانا است و دانش او به هر چيزى احاطه دارد ، همين آيه بر شرافت علم كافى است ، بويژه علم توحيد ، كه اساس هر علم و مدار هر دانش است ، خداى متعال دانش را بالاترين شرافت و بزرگترين عزت براى فرزند آدم قرار داده و نخستين منتى كه پس از آفرينش و ظهور او از كتم عدم بضياء و نور وجود منت نهاده همانا نعمت دانش است ، چنانچه در سورهء علق كه اولين سورهء نازلهء بر پيمبر اوست ميفرمايد ، اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ، خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ ، اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ ، الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ، نيكو تدبر كن چگونه افتتاح فرموده كتاب خود را كه باطلى در او نيست و از جانب حكيمى فرو فرستاده شده كه شبههء در كلام او راه ندارد به نعمت ايجاد ، از آن پس نعمت دانش را بر بشر خوانده ، و اگر نعمت و منتى بعد از نعمت ايجاد بالاتر از دانش بود ، خداى بدين نعمت بزرگ اختصاص نميداد ، و در اين آيه علاوه بر آنكه حسن براعت و دقائق معانى و حقايق بلاغت را مراعات فرموده ،