خود را كاملا با آن منطبق سازد . ] و عزم خود را محكم و استوار نمايد [ تا هيچ‌گونه تغيير در نيت او حاصل نشود . ] و درحالىكه معبود خود را شهود مىكند ، قصد خود را از آميختگى با ريا پاك سازد . و الدرجة الثانية الإحسان فى الأحوال . و هو أن تراعيها « 1 » غيرة ، و تسترها « 2 » تظرّفا ، و تصحّحها « 3 » تحقيقا . درجهء دوم ، احسان در احوال است . [ مقصود از احوال ، در اينجا ، احوالى است كه در اثر طاعت و بندگى و تلاش و كوشش به دست آمده است ، و ثمرهء عمل محسوب مىشود . ] به اينكه با غيرت ورزيدن بر احوال ، آنها را پاس دارى [ و حق احوال را رعايت كنى ، بدين نحو كه آن را از خدا بدانى - نه از عمل و تلاش خود ، كه آن هم موهبتى الهى است - و از چشم بيگانگان حفظش كنى ، تا به‌طور خالص براى خدا باقى بماند ؛ و نيز به پاس اين نعمت الهى ، منقاد و مطيع احكام آن احوال باشى ؛ ] و براى منزّه نگاه داشتن [ خود از آفات دعوى و عجب و جاه‌طلبى و مقام و موقعيت‌خواهى نزد مردمان ] آن احوال را پوشيده و پنهان دارى ؛ و به تحقيق آن احوال را صحيح و درست گردانى . [ زيرا احوال گاهى صحيح و گاهى فاسد است . و ممكن است صحيح آن با فاسد آن مشتبه شود ، و حق با باطل آميخته گردد . از اين رو ، سالك بايد در تصحيح احوال خود بكوشد و احوال فاسد را نفى كند و احوال صحيح را اثبات نمايد ، و با علم و معرفت و تمسّك به نشانه‌ها و عوارض و آثارى كه پس از احوال باقى مىماند ، سره را از ناسره تمييز دهد . ] و الدرجة الثالثة الإحسان فى الوقت . و هو أن لا تزايل المشاهدة أبدا ، و لا تلحظ « 4 » لهمّتك أمدا ، و تجعل هجرتك إلى الحقّ سرمدا .

--> ( 1 ) - ك : يراعيها . ( 2 ) - ك : يسترها . ( 3 ) - ك : يصحها . ( 4 ) - د : لا تلاحظ .