باب سوم در آفرينش هر چيزى و تعبيه‌هاى آن - قوله تعالى : . . . نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا - در اول باب گفتيم كه اصل بندگى و مسلمانى اين ده خصلت است ؛ امّا چنان نبايد كه من سخن بيان كنم ، شما از سر غفلت نشنويد ! و بدانيد كه من چه گفتم ، و شما چه شنيديد ، و سخن خداى عزّ و جلّ در چيست ، كه بر خود و مردمان مىخوانى ؟ و خود هيچ تأمل نكنيد كه چه مىخوانيد ، و اينكه بر ما مىخوانند چيست ؟ كه اين همه را فردايى خواهد بود . مكنيد ! اى برادران ، و عزيزان ما ! از قرآن و فرمان خداى عزّ و جلّ غافل مباشيد ، و در انديشيد كه چون حق سبحانه و تعالى مىگويد : نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا - چنين گويد كه : قسمت ما كرديم ميان شما اين معيشت دنيا ، و نهاديم بر يك ديگر افزونى ؛ اگر كسى خواهد كه قسمت ما را تغيير و تبديلى كند نتواند كرد . و اگرچه همه خلق اولين و آخرين فراهم آرند بر يك كار و يك چيز ، و خواهند تا به يك ذرّه قسمت ما را كم‌وبيش ، و پس و پيش كنند نتوانند كرد . اگر برادران ما نصيحت برادر خود نگاه دارند ، و بدان قومى مغرور شيطان ، و فريفتهء دنيا ، و بندهء آز و حرص و امل فريفته نشوند ، كه از ايشان بتر باشند . هركه به قسمت قسّام راضى نباشد ، از او بوى كفر آيد . مهتر ( ص ) مىگويد : اول چيزى كه خداى عزّ و جلّ قلم را امر كرد كه در لوح محفوظ بنويس ! گفت : چه نويسم ، اى خداى آفريدگار من ؟ قال اللّه تعالى : أكتب : إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا ؛ من استسلم لقضائى ، و صبر على بلائى ، و شكر لنعمائى ، كتبته صدّيقا ، و بعثته يوم القيامة مع الصدّيقين . و من لم يستسلم لقضائى ، و لم يصبر على بلائى ، و لم يشكر لنعمائى ، فليختر الها سوائى . زنهار ! تا برادران ما دل‌هاى خود اينجا نگاه دارند ، كه شيطان و قرين بد اينجا مكانى