ماييم جاودانانى كه مرگى برايمان نيست * ماييم لطيف پوستانى كه فرسوده نگرديم * ماييم شادمانانى كه خشمگين نگرديم . 281 - ابراهيم ابى البلاد از بعضى اصحاب فقيه روايت كند كه فرمود : بعد از آن كه خداوند متعال بهشت را آفريد ، نهرهايش را جارى گرداند و ميوه‌ها و زيور آلاتش را مهيّا و آماده نمود ، فرمود : به عزّتم سوگند ! شخص بخيل هم جوار تو نگردد . 282 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا خداوند به قدرت خود بهشتى را آفريد كه هيچ چشمى آن را نديده ؛ و آفريده‌اى بر آن آگاهى نيافته است ، هر صبحگاه پروردگار متعال ( درب ) آن را بگشايد و فرمايد : بر بوى خوش خود بيفزا ، بر باد ( عطرآگين ) خود بيفزا . پس بهشت گويد : به راستى كه اهل ايمان رستگار گشته‌اند ؛ و اين همان سخن خداوند متعال ( در قرآن ) است : « هيچ كس نمىداند كه چه پاداشهاى گرانقدرى كه سبب چشم روشنى اوست ، برايش نهفته گرديده ، پاداش كارهاى ( نيك و زيبنده‌اى ) كه انجام داده است » . 283 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا اهل بهشت سفره هايى برايشان نهاده شود كه از انواع خوردنى هايى كه مورد اشتهايشان باشد بر آن چيده گردد ، كه لذيذتر و بهتر از آن نباشد ، سپس از اين سفره بر سفره‌اى ديگر برده شوند . 284 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : چنانچه يكى از حور العين بهشت براى اهل دنيا اشراف پيدا كند و ظاهر گردد و زُلف