وظيفهء الهى است ، كه بر يكديگر مهربان و دلسوز باشيد ، همان طورى كه گذشتگان از انصار در زمان حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ چنين بودند . 102 - ( سماعه گفته است ) : و از آن حضرت سؤال كرديم كه مردى غير از معاش روزانه چيزى ندارد ، در حالى كه بعضى افراد نزديك ، معاش يك ماه و بعضى معاش يك سال دارند ، آيا كسى كه داراى قوت يك روز است در قبال فردى كه هيچ ندارد وظيفه‌اى دارد ؟ و همچنين كسانى كه داراى خرجى يك ماه و يا يك سال هستند آيا وظيفه‌اى نسبت به زير دستان دارند ؟ كه اگر به ايشان كمك كنند هيچ كاستى ايجاد نمىشود و به خوبى معاش خود را مىگذرانند . حضرت عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : اينها دو امر و دو جريانند ، ( و به طور كلّى ) با فضيلت ترين شما آن فردى است كه حريص بر عشق و رغبت در رفع مشكلات ديگران باشد ؛ و تهيدستان و نيازمندان را بر خود مقدّم بدارد ، همانا خداوند عزّ و جلّ گويد : مؤمنان ايثار نموده و ديگران را بر خود مقدّم مىدارند اگرچه خودشان در فشار و سختى قرار گيرند ؛ و اساساً دست بالا و كمك كننده ، نسبت به دست پايين و ضعيف ، بهتر و برتر است ؛ كه مقدّم بدارد . 103 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه خطاب به بعضى از اصحاب خود چنين ) فرمود : چنانچه يكى از شما وارد شود و بخواهد از جيب ( يا كيف ) رفيق و برادرش به مقدار نياز بر دارد ، آيا جلوگيرى نمىكند و مانع او نمىشود ؟ ( راوى گويد : ) اظهار داشتم : چنين شخصى را در خودمان نمىشناسم .