الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

631

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

« فجاج » جمع فج جادهء وسيع 2053 - منظور كوهها 2054 - گسترده بال 2055 - جمع « مخرق » بيابان - صحرا 2056 - جمع « حق » محل پيوست استخوانها و مفاصل 2057 - پوشيده شدن آنها با گوشت و پوست 2058 - درشتى - ضخامت 2059 - بالا برود 2060 - سرعت - سبكى 2061 - بال و پر زدن 2062 - منظم ساخت 2063 - رنگها 2064 - قالب 2065 - طوق برايش قرار داده شد 2066 - تنظيم 2067 - پرها را از كوچك بزرگ داخل يكديگر قرار داده 2068 - به سوى آن حركت كرد 2069 - آن را بالا مىبرد 2070 - آن را همچون چترى بالاى سرش قرار مىدهد 2071 - بادبان كشتى 2072 - آورنده عطر از « دارين » 2073 - آن را برگرفته ، بالا مىبرد 2074 - اعجاب بر مىانگيزد 2075 - به خود مىبالد 2076 - با جفتش مىآميزد 2077 - با وسيله تلقيح خود با او آميزش مىكند 2078 - همچون شهوترانان 2079 - آميزش نر با ماده 2080 - ديدن - تجربه 2081 - اشكهائى كه از چشمش فرو مىريزد 2082 - دو گوشه چشمش 2083 - مىچشد 2084 - منى 2085 - اشكى كه از چشم مىآيد 2086 - باردار ساختن - و منظور اشاره به افسانه‌اى است كه كلاغ ماده وسيله آب دهان كلاغ نر را آبستن مىسازد 2087 - جمع قصبه نى پر 2088 - جمع « مدرا » شانه - برس 2089 - هاله‌هاى اطراف ماه 2090 - طلاى خالص يا چيزهائى كه در معدن آن پيدا مىشود