الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
618
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
1492 - فانى 1493 - هلاك شونده 1494 - مهلك 1495 - گياه خشك شكسته 1496 - اشك پيش از جريان 1497 - در اينجا منظور اقبال است 1498 - در اينجا منظور ادبار است 1499 - باران ريز 1500 - باران پى در پى بدون رعد و برق 1501 - وسعت 1502 - ريزش نمود 1503 - پر از و با ، شد 1504 - نعمت و وسعت 1505 - مرغوب 1506 - به او ملحق شد 1507 - جمع قادته : پرهاى جلو بال پرنده 1508 - او را هلاك مىسازد . 1509 - ابهت 1510 - افتخار 1511 - متغير 1512 - كدر 1513 - بسيار 1514 - عصارهء درخت تلخى است 1515 - جمع « سم » 1516 - جمع « رمة » پوسيده 1517 - فراوان 1518 - مسلوب 1519 - مركب سوارى 1520 - فداء 1521 - آنها را پوشانيد 1522 - آنها را در بند قرار داده 1523 - آنها را ذليل ساخته 1524 - آنها را به خاك انداخته 1525 - جمع منسم قسمت جلو سم شتر 1526 - در برابرش خضوع كرد 1527 - به آن تكيه نمود 1528 - گرسنگى 1529 - ضيق 1530 - آنها را سواره نمىخوانند 1531 - قبور 1532 - چهره هر چيز 1533 - جمع جن - قبر 1534 - استخوانهاى درهم شكسته 1535 - باران بر آنها باريد 1536 - از زيان - آنها وحشتى نيست 1537 - داخل مىشود